حجاب پرده چشم پرآب میگردد
وگرنه دلبر ما بینقاب میگردد
همین ز جلوه آن شاخ گل خبر دارم
که اشک در نظر من گلاب میگردد
چه عارض است که از پرتو مشاهدهاش
به چشم جوهر آیینه آب میگردد
اگر ز ساغر خورشید ذره سرگرم است
ز باده که سر آفتاب میگردد؟
امیدوار نباشم چرا به نومیدی؟
سبوی آبله پر از سراب میگردد
ز گریه اختر طالع نمیشود بیدار
نمک به دیده بیدرد خواب میگردد
خزان به خون گلستان عبث کمر بسته است
که خود به خود ورق این کتاب میگردد
به خون قسمت من خاک آنچنان تشنه است
که شیر در قدحم ماهتاب میگردد
ز قُرب سوختگان دل نمیتوان برداشت
چگونه دود جدا از کباب میگردد؟
در آن چمن که منم عندلیب آن صائب
گل از نظاره شبنم گلاب میگردد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با این مضمون آغاز میشود که معشوق همیشه بینقاب است و تنها اشک عاشق میان او و دیدار پرده میکشد. سپس شاعر شکوه جمال معشوق را با تصویر آب شدن آینه و مستی خورشید نشان میدهد. در ادامه از بخت خفته، ناپایداری باغ هستی و بینصیبی خود سخن میگوید و بر پیوند جداییناپذیر با دلسوختگان تأکید میکند. در مقطع، چمنی را وصف میکند که بلبلش صائب است و در آن گل از نگاه شبنم گلاب میشود.
هوش مصنوعی: آنچه میان ما و معشوق حجاب میشود، پردهٔ اشکی است که بر چشم ما نشسته است؛ وگرنه دلبر ما همیشه بینقاب و آشکار در گردش است. پس مانع دیدار در خود ماست، نه در معشوق.
هوش مصنوعی: از جلوهٔ آن معشوقِ همچون شاخهٔ گل تنها همین را میدانم که اشک در چشم من به گلاب بدل میشود. یعنی یاد و جلوهٔ او اشکم را خوشبو و گلآگین میکند.
هوش مصنوعی: این چه رخساری است که از پرتو دیدنش جوهر و صلابت آینه هم آب میشود و فرو میریزد؟
هوش مصنوعی: اگر ذره از جام خورشید مست و سرگرم است، خورشید خود از بادهٔ چه کسی سرگشته و در گردش است؟ اشاره به اینکه خورشید هم مست جلوهٔ معشوق است.
هوش مصنوعی: چرا به نومیدی امیدوار نباشم، وقتی که سبوی تاول پای من از سراب پر میشود؟ یعنی رهرو تشنه از همان سرابها بهره و آبی برای تاولهایش مییابد و نومیدی خود مایهٔ امید است.
هوش مصنوعی: با گریه کردن، ستارهٔ بخت بیدار نمیشود؛ چنانکه نمک در چشمِ بیدرد به جای سوزش، خواب میآورد. گریهٔ بیدرد اثری ندارد.
هوش مصنوعی: خزان بیهوده برای ریختن خون گلستان کمر بسته است، چون ورقهای این کتاب (برگهای گل) خودبهخود برمیگردد و میریزد. زوال در ذات این باغ است.
هوش مصنوعی: خاکِ بخت من چنان تشنهٔ خون من است که شیر در قدح من به مهتاب بدل میشود؛ یعنی نصیب من آنقدر بیبهره است که حتی شیر هم از دستم میگریزد و چون مهتاب بیحاصل و ناپایدار میشود.
هوش مصنوعی: نمیتوان از نزدیکی دلسوختگان دل کند؛ همانگونه که دود هرگز از کباب جدا نمیشود.
هوش مصنوعی: صائب میگوید در آن باغی که من بلبلش هستم، گل حتی از نگاه شبنم به گلاب بدل میشود. یعنی در فضای عشق و سخن من، لطافت به اوج خود میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز جام عشق تو عقلم خراب می گردد
ز تاب مهر تو جانم کباب می گردد
مرا دلیست که دائم بیاد لعل لبت
بگرد ساقی و جام شراب می گردد
هلاک خود بدعا خواستم ولی چکنم
[...]
ز چهره تو نظرها پرآب میگردد
ز آتش تو جگرها کباب میگردد
اگر به لب ز سر شیشه پنبه برداری
ز یک پیاله دو عالم خراب میگردد
ز دیده تو شود خیره، چشم گستاخی
[...]
ز تاب روی تو اشکم گلاب میگردد
نظارهام عرق آفتاب میگردد
گلی در دیده دارم کز نگاهی آب میگردد
دلی در سینه دارم کز غمی خوناب میگردد
نمیدانم دلش سنگ است یا موم اینقدر دانم
[...]
نگه ز روی تو تا کامیاب میگردد
تحیر آینهٔ آفتاب میگردد
زگرمجوشی لعلت بهکسوت تبخال
حباب بر لب ساغرکباب میگردد
چه نشئه بود ندانم به ساغر طلبت
[...]
چو زلف بر مه رویش نقاب میگردد
نهان به زیر سحاب آفتاب میگردد
چنان ز شرم تو هر روز خوی فشاند مهر
که شام غرقهٔ دریای آب میگردد
دلم به کوی تو دایم به جستجوی وفاست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.