هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟
دم شمشیر فنا جاده این راه است
لب بی آه به ماتمکده گردون نیست
این نه خط است به دور لب ساغر، آه است
گرچه ظاهر به سر زلف نمی پردازد
از پریشانی من موی به موی آگاه است
در ره عشق کسی را خبر از منزل نیست
خضر این بادیه چون ریگ روان گمراه است
خست چرخ که صد جامه اطلس دارد
تا به حدی است که پیراهن یوسف چاه است
صائب امروز تویی ز اهل سخن قدرشناس
که به غیر از تو ز مقدار سخن آگاه است؟
صائب از قافله عشق مدد می طلبد
یوسف طبع که عمری است اسیر چاه است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از دشواری راه عشق سخن میگوید: راهی که جادهاش لبهٔ شمشیر فناست و حتی خضر در آن گمراه است. شاعر در ادامه از غمآلود بودن جهان و بخل آسمان شکایت میکند که به یوسف جز چاه نداده است. در پایان صائب خود را تنها قدرشناس سخن میداند و برای رهایی طبع زندانیاش، که آن را به یوسفِ در چاه مانند میکند، از کاروان عشق یاری میخواهد.
هوش مصنوعی: هر کسی که گامش سست است چگونه میتواند از وادی و راه ما خبر داشته باشد؟ جادهٔ این راه لبهٔ تیز شمشیر فناست و تنها کسی از آن میگذرد که از خود بگذرد.
هوش مصنوعی: در این ماتمسرای آسمان هیچ لبی بیآه نیست. آن خطی که گرد لب جام شراب میبینی خط نیست، بلکه آهی است که از لب جام برآمده است؛ حتی جام هم از غم دنیا آه میکشد.
هوش مصنوعی: هرچند معشوق در ظاهر به سر زلف خود توجهی نمیکند، از پریشانی من مو به مو و با همهٔ جزئیات خبر دارد. «موی به موی» هم به معنای دقیق و کامل است و هم با زلف و پریشانی تناسب دارد.
هوش مصنوعی: در راه عشق هیچکس از منزل و مقصد خبر ندارد. حتی خضر، راهنمای این بیابان، مانند ریگ روان سرگردان و گمراه است.
هوش مصنوعی: بخل و تنگچشمی آسمان که خود صدها جامهٔ اطلس دارد به اندازهای است که به یوسف به جای پیراهن تنها چاه را داده است؛ یعنی فلک با همهٔ داراییاش نیکان را از بهره محروم میکند.
هوش مصنوعی: ای صائب، امروز در میان سخنوران تنها تو قدر سخن را میشناسی؛ جز تو چه کسی از ارزش سخن آگاه است؟
هوش مصنوعی: صائب از کاروان عشق یاری میخواهد، زیرا یوسفِ طبع و ذوق او عمری است که در چاه اسیر مانده است؛ همانگونه که کاروانی یوسف را از چاه بیرون آورد، او هم امید دارد عشق طبعش را رها کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از پی هر طلب تو عوضی از شاه است
همچو عطسه که پیش یرحمکالله است
ای که جان و دل آگاه تو را همراه است
بی تو آگه نیم از خویش خدا آگاه است
مدت صحبت تو عمر گرانمایه ماست
آه ازین عمر گرانمایه که بس کوتاه است
غم تو از دل ما در همه دلها ره کرد
[...]
بند و زندان گرامی گهران از جاه است
یوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است
راستان از سخن خویش نگردند به تیغ
شمع تا کشته شدن با همه کس همراه است
هر قدر جامه او بر قد سروست دراز
[...]
نارسایی به هنر در همه جا همراه است
جامهٔ سرو ز موزونی او کوتاه است
قسمتم نیست که از بند غم آزاد شوم
رفت صد قافله و یوسف من در چاه است
هر که برخاست ز شوق تو، دگر ننشیند
[...]
زلف با قامت او، تا به کمر همراه است
هر کجا روز بلند است، شبش کوتاه است
بی وصیت دلم از خود نرود شام فراق
این چراغی ست که از رفتن خود آگاه است
من دیوانه چه سان بگذرم از وادی عشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.