گنجور

غزل شمارهٔ ۳۸

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » گزیدهٔ غزلیات
 

موج شراب و موجهٔ آب بقا یکی است

هر چند پرده‌هاست مخالف، نوا یکی است

خواهی به کعبه رو کن و خواهی به سومنات

از اختلاف راه چه غم، رهنما یکی است

این ما و من نتیجهٔ بیگانگی بود

صد دل به یکدگر چو شود آشنا، یکی است

در چشم پاک بین نبود رسم امتیاز

در آفتاب، سایهٔ شاه و گدا یکی است

بی ساقی و شراب، غم از دل نمی‌رود

این درد را طبیب یکی و دوا یکی است

از حرف خود به تیغ نگردیم چون قلم

هر چند دل دو نیم بود، حرف ما یکی است

صائب شکایت از ستم یار چون کند؟

هر جا که عشق هست، جفا و وفا یکی است



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امیر نوشته:

درود خداوند بر روان صائب تبریزی بزرگوار باد که با این چکامه ی بس زیبا و دلنشین جان و دل بنده را تازگی بخشیدند

👆☹

امیر نوشته:

درود
به یاد دارم شخصی با نام کاربری “شمس الحق” در جایی درج حاشیه نمودند و صائب تبریزی بزرگوار و برخی دیگر از چکامه سرایان نامی ایران زمین را دسته سوم نامیدند!هزاران عجب…
انگار فراموش کرده اند اینجا وادی شعر و ادب و عرفان و حقیقت است نه بقالی سرکوچه شان و شاعران نامی ما اجناس نیستند که بخواهند آنان را دسته بندی کنند!
هر گل رنگ و بوی خاص خویش را دارد با نظر به هر کدام از این بزرگوران میتوان بسیار فرا گرفت و آموخت و براستی که آرمان مردمان حقیقت جو هم همین است آنان درگیر فرعیات و حواشی و شعاف و خونمایی و خودشیفتگی و سطحی نگری نمیشوند

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید