ما سپر انداختیم گر تو کمان میکشی
گو دل ما خوش مباش گر تو بدین دلخوشی
گر بکُشی بندهایم ور بنوازی رواست
ما به تو مُستأنسیم تو به چه مُستَوحِشی
گفتی اگر درد عشق پای نداری گریز
چون بتوانم گریخت تا تو کمندم کِشی؟
دیده فرودوختیم تا نَه به دوزخ بَرَد
باز نگه میکنم، سخت بهشتیوَشی
غایت خوبی که هست، قبضه و شمشیر و دست
خَلق حسد میبرند، چون تو مرا میکُشی
موجب فریاد ما، خصم نداند که چیست
چارهٔ مجروحِ عشق، نیست بهجز خامُشی
چند توان ای سلیم، آب بر آتش زدن
کآبِ دیانت بَرَد، رنگِ رخِ آتشی
آدمیِ هوشمند، عیش ندارد ز فکر
ساقیِ مجلس بیار، آن قدحِ بیهُشی
مستِ مِیِ عشق را عیب مکن سعدیا
مست بیفتی تو نیز، گر هم از این می چشی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و درد آن میپردازد و از احساسات و عواطف عمیق خود سخن میگوید. او با صراحت از تسلیم شدن در برابر عشق میگوید و ناامیدی و شکنندگی زندگی عاشقانهاش را نشان میدهد. همچنین، شاعر به تضاد بین خوشی و درد در عشق اشاره میکند و بیان میدارد که تنها راه فرار از این درد، خاموش ماندن است. در نهایت، او از "مستی عشق" سخن میگوید و یادآور میشود که در پی شراب عشق، انسان دیگر نباید به نکوهشها توجه کند.
تصحیح AI: ما تسلیم شدهایم، هرچند تو میخواهی به ما آسیب برسانی. بگو تا دلخوش نباشیم، اگر خوشحالی تو به این است. (AI: ما تسلیم شدهایم، هرچند تو میخواهی به ما آسیب برسانی. خوشحال نباش که به این خیال خوشی دلخوشی، زیرا ما از این وضعیت راضی نیستیم.)
هوش مصنوعی: اگر ما را بکشی، ما بنده تو هستیم و در صورت محبت تو نیز برای ما اشکالی ندارد. ما به تو عادت کردهایم، اما تو چرا چنین بیقرار و ناآرامی؟
تصحیح AI: گفتی: اگر نمیتوانی درد عشق را تحمل کنی، برو! چگونه میتوانم فرار کنم در حالی که کمندم را میکشی؟ (AI: اگر نمیتوانی درد عشق را تحمل کنی، برو. چون اگر بخواهم، میتوانم از تو دور شوم تا تو به دامم نیفتی.)
تصحیح AI: چشمهایم را بستم تا به جهنم نروم ولی دوباره که نگاه میکنم تو صورتی بهشتی داری. (AI: چشمهایم را گشودم تا به جهنم نروم و به دقت به بهشت نگاه میکنم.)
هوش مصنوعی: خوبیها و فضیلتهایی که وجود دارد، مانند شمشیر و دست افرادی هستند که نسبت به آن حسادت میورزند، زیرا تو مستقیماً به من آسیب میزنی.
هوش مصنوعی: سبب فریاد و شکایت ما مشخص نیست و دشمن نمیداند که درمان درد و زخم عشق چه چیزی است؛ تنها راه حل، سکوت کردن است.
هوش مصنوعی: سلیم، چند بار میتوانی تلاش کنی که آتش عشق را با آب سست کنی؟ آبِ دیانت میتواند غم و غصه را از چهرهٔ عاشق دور کند، اما نمیتواند چهرهٔ آتشین او را تغییر دهد.
هوش مصنوعی: انسان خردمند نمیتواند از افکار و نگرانیهای خود لذت ببرد، بنابراین ای ساقی، آن جام بیخیالی را بیاور تا بتوانم خوش بگذرانم.
هوش مصنوعی: سعدی میگوید که در عشق، انسانهایی که در حال شُرب هستند (مست میباشند) را مورد قضاوت قرار ندهید، چون خودتم اگر از این عشق بچشی، مست میشوی و همین حال را تجربه میکنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
یا ملکالمحشر، ترحم لا ترتشی
کل سقیط ردی ترحمه تنعش
تحبس ارواحنا فی صورت صورت
فی ورق مدرک جل عن المنقش
نورک شعشاعه یخرق حجب الدجی
[...]
بر دم تیغ کجت سر بنهم از خوشی
تا مگر از مکرمت دست بخونم کشی
بلبل اگر بر گلی نغمه سرا شد بباغ
روی تو گر بنگرد پیشه کند خامشی
دزد بود هوشیار در گذر کاروان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.