بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز
بیا بیا که به خیر آمدی کجایی باز
رخی کز او متصور نمیشود آرام
چرا نمودی و دیگر نمینمایی باز
در دو لختی چشمان شوخ دلبندت
چه کردهام که به رویم نمیگشایی باز
اگر تو را سر ما هست یا غم ما نیست
من از تو دست ندارم به بیوفایی باز
شراب وصل تو در کام جان من ازلیست
هنوز مستم از آن جام آشنایی باز
دلی که بر سر کوی تو گم کنم هیهات
که جز به روی تو بینم به روشنایی باز
تو را هر آینه باید به شهر دیگر رفت
که دل نماند در این شهر تا ربایی باز
عوام خلق ملامت کنند صوفی را
کز این هوا و طبیعت چرا نیایی باز
اگر حلاوت مستی بدانی ای هشیار
به عمر خود نبری نام پارسایی باز
گرت چو سعدی از این در نوالهای بخشند
برو که خو نکنی هرگز از گدایی باز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق بازگشت معشوق را خوشآمد میگوید و از اینکه او روی و نگاهش را از وی دریغ میکند گله دارد، اما میگوید با همهٔ بیوفایی معشوق از او دست نمیکشد چون مستیاش از ازل است. سپس به ملامت عوام بر صوفی عاشق پاسخ میدهد که اگر هشیاران شیرینی مستی را بچشند، نام پارسایی نمیبرند. در پایان سعدی گدایی بر این درگاه را چنان شیرین میداند که هر کس لقمهای از آن بیابد، دیگر از آن دست نمیکشد.
هوش مصنوعی: خوشا بخت بزرگ کسی که تو دوباره به خانهاش بازگردی. بیا، بیا که قدمت خیر است؛ کجا بودی که دوباره پیدایت شد؟
هوش مصنوعی: چهرهای که با دیدنش آرام و قرار برای کسی ممکن نیست، چرا یک بار نشان دادی و دیگر بار نشان نمیدهی؟
هوش مصنوعی: چشمان شوخ و دلربای تو مانند دری دولنگه است؛ چه گناهی کردهام که این در را به رویم باز نمیکنی و به من نمینگری؟
هوش مصنوعی: چه به ما توجه داشته باشی و چه غم ما را نخوری، من با وجود بیوفاییات باز هم از تو دست برنمیدارم.
هوش مصنوعی: شراب وصل تو از روز ازل در کام جان من ریخته شده و هنوز از آن جام آشنایی نخستین مستم.
هوش مصنوعی: دلی را که در کوی تو گم کنم، محال است دوباره به روشنی بیابم، مگر در پرتو روی تو.
AI: برای اینکه دلت را نتوانند از تو بربایند، باید به شهر دیگری بروی و دیگر در این شهر نمانی. (تصحیح AI: باید به شهر دیگری بروی و دیگر در این شهر نمانی، چون دلی نمانده در این شهر تا بربایی.)
هوش مصنوعی: مردم عامی صوفی را سرزنش میکنند که چرا از این عشق و شور و حال دست برنمیداری و به حال عادی بازنمیگردی.
هوش مصنوعی: ای انسان هشیار و ملامتگر، اگر شیرینی مستی عشق را بچشی، در همهٔ عمرت دیگر نام زهد و پارسایی را بر زبان نمیآوری.
AI: اگر مانند سعدی به تو لقمهای نیکو بدهند، برو و از آن بهرهمند شو، ولی هرگز نباید از گدایی و درخواست کمک دست بکشی. [تصحیح AI: اگر مانند سعدی به تو لقمهای نیکو بدهند از این در، برو و از آن بهرهمند شو، ولی دیگر هرگز نخواهی توانست از گدایی و درخواست کمک (از این آستان) دست بکشی.]
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.