خرد کز همه چیزها برتر است
هم آخر کشد باده در وی قلم
چو عرض شریف تو باشد بجای
ز بیشی و کمی چه بیش و چه کم
اگر حاسدی قصد جاه تو کرد
کز آن قصد گردد مگر محترم
ز بسیاری خصم و انبوه پیل
زیانی نباشد به بیت الحرم
چو یزدان بود حافظ ذات تو
چه باید شد از قصد خصمان دژم
چه نسبت بود حاسدان را به تو
کسی فربهی چون شمارد ورم
به یزدان پناه و بدو یارگیر
که آنجا توان یافت لطف و کرم
حدیث ثنای من و حضرتت
چو ران ملخ دان و چون خوان جم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به برتری خرد و عقل اشاره میکند و میگوید که جلوهگری تو میتواند بالاتر از هر چیز دیگری باشد. او بیان میکند که حسادت دیگران نمیتواند به تو آسیب بزند اگر خداوند حافظ تو باشد. همچنین، او به حاسدان میتازد و بر اهمیت پناه بردن به خدا و کسب لطف او تأکید میکند. در نهایت، شاعر رابطه خود با معبود را در قالب ثنا و ستایش بیان میکند، اشاره به اینکه نیکیهای خداوند را نمیتوان با چیزی مقایسه کرد.
هوش مصنوعی: عقل و خرد از همه چیز بالاتر و برتر است، اما در نهایت، شراب هم میتواند بر آن تأثیر بگذارد.
هوش مصنوعی: اگر تو دارای مقام و ارزش بالایی باشی، نبودن یا بودن چیزهای دیگر در کنار آن اهمیت زیادی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر حسد، بخواهد به جاه و مقام تو آسیب بزند، آن تلاش او باعث میشود که بیشتر مورد احترام قرار بگیری.
هوش مصنوعی: به خاطر تعداد زیاد دشمنان و جمعیت فیلها، آسیب و زیانی به خانه امن خدا نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: اگر خداوند هست، پس ذات تو چه اهمیتی دارد و نباید نگران نیات دشمنان بدخواه باشی.
هوش مصنوعی: حسادت دیگران نمیتواند به تو آسیبی بزند، زیرا تو نسبت به آنها به قدری بزرگ و برجستهای که قابل مقایسه نیستی.
هوش مصنوعی: به خدا پناه ببر و از او کمک بخواه، چرا که در آنجا میتوانی محبت و بزرگواری را پیدا کنی.
هوش مصنوعی: گفتن به فضیلت و ستایش من و محبوبت مانند داستانی است که همه آن را میدانند و مانند سفرهای است که همه بر دور آن جمع میشوند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دو جوی روان از دهانش ز خلم
دو خرمن زده بر دو چشمش ز خیم
دو جوی روان در دهانش ز خلم
دو خرمن زده بر دو چشمش ز خیم
از ابر اندر آمد به هنگام نم
جهان شد به کردار باغ ارم
سپه پهلوان بود با شاه جم
بخّم اندرون شاد و خرّم ببم
به یک جای بودند هر دو به هم
که این ابنعم بود و آن بنتعم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.