|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کی تو چو من ای نگار داری
چون من تو یکی هزار داری
صد عاشق بی قرار داری
صد چیست که صد هزار داری
یک وعده وفا نکرده خلقی
هر گوشه در انتظار داری
روزی بکسی نمی کنی شام
خوی بد روزگار داری
چون گل دارم عزیزت ای گل
چون خارم اگرچه خوار داری
در رخنه ی پیرهن گلستان
در چاک قبا بهار داری
کار تو جفاست رو جفا کن
با مهر و وفا چه کار داری
ما را چو رفیق از تو فخر است
هر چند ز ما تو عار داری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به محبوب خود می‌گوید که او همچون دیگران نیست و دارایی‌های خاصی دارد. او به وفا نکردن دیگران اشاره می‌کند و از این می‌گوید که در دنیای پر از انتظار، او خود را رنج می‌برد. شاعر عشق خود را همچون گل معرفی می‌کند و در عین حال آن را در کنار خاری می‌بیند که او را خوار می‌کند. در ادامه، به رفتار ناپسند محبوب اشاره کرده و به او می‌گوید که دیگر نامهربانی نکند، زیرا این کار او را از دیگران متمایز می‌کند. در نهایت، شاعر به فخر رفاقت با محبوب اشاره می‌کند، هرچند که او خود به این دوستی بی‌اعتناست.
هوش مصنوعی: ای معشوق! آیا کسی مانند من را داری که چون من، تو را به این اندازه دوست داشته باشد؟ هزار دیدار و عاشق دیگر برای تو وجود دارد، اما من خاص و بی‌نظیر هستم.
هوش مصنوعی: تو هزاران عاشق بی‌تاب داری، پس چه چیزی را در این جمعیت از عاشقان کم داری؟
هوش مصنوعی: مردم در گوشه و کنار منتظر وعده‌ای هستند که هیچ‌گاه به آن عمل نشده است.
هوش مصنوعی: روزی به کسی نخواهی گفت که از بدی‌هایی که در زندگی تجربه کرده‌ای، رنج می‌بری.
هوش مصنوعی: گرچه همچون خار هستم و ممکن است تو مرا کم ارزش بدانی، اما مانند گلی هستم که به خاطر تو عزیز و ارزشمندم.
هوش مصنوعی: در شکاف پیراهن گلستان و در لبه‌ی لباس بهار، زیبایی و شادابی را تجربه می‌کنید.
هوش مصنوعی: کاری که تو می‌کنی ظلم است، پس با عشق و وفاداری به آن ظالمی ادامه بده، به چه چیزی اهمیت می‌دهی؟
هوش مصنوعی: ما به دوستی با تو افتخار می‌کنیم، هرچند تو ممکن است به ما اهمیت ندهی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای باد نسیم یار داری
زآن نفحهٔ مشکبار داری
زنهار! مکن درازدستی
با طرهٔ او چه کار داری؟
ای گل! تو کجا و روی زیباش
[...]
ور ز آنکه سر نثار داری
جان را ز پی چه کار داری
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.