بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کرد
بشکست بامکی و فرو ریخت بر سری
لرزید پیکری و تبه گشت فرصتی
افتاد مرغکی وز خون سرخ شد پری
از ظلم رهزنی، ز رهی ماند رهروی
از دستبرد حادثهای، بسته شد دری
از هم گسست رشتهٔ عهد و مودتی
نابود گشت نام و نشانی ز دفتری
فریاد شوق دیگر از آن لانه برنخاست
و آن خار و خس فکنده شد آخر در آذری
ناچیز گشت آرزوی چند سالهای
دور اوفتاد کودک خردی ز مادری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ خرابی و آسیبهایی است که بر اثر یک حادثه ناگهانی به وجود میآید. در آن، بادی میوزد و لانهای را خراب میکند که باعث آسیب به موجودی میشود. مرغکی که در این لانه زندگی میکرده، به سبب این حادثه زخم میخورد و از محبت و شوقی که داشت، بیوجود میشود. در نهایت، عواطف و آرزوهای سالها ناپدید میگردند و کارکردن در زندگی به سختی و فقدان تبدیل میشود.
هوش مصنوعی: بادی وزید و لانهای کوچک را خراب کرد و بام کوچکی را شکست و بر سر کسی فروریخت.
هوش مصنوعی: ناگهان، موجودی به شدت ترسید و فرصتی که در دست داشت از دست رفت. پرندهای که از ترس رنگش به سرخی خون درآمد، به ویرانی و نابودی گرفتار شد.
هوش مصنوعی: به خاطر ظلم و ستمی که به او شده، یک مسافر در راهی مانده و به خاطر پیشامدی ناگهان، راهی به روی او بسته شده است.
هوش مصنوعی: رابطهٔ دوستی و عهدی که میان ما بود، از هم پاشید و دیگر هیچ نشانهای از آن در دفتر زندگیمان باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: شوق و هیجان دیگر از آن مکان برخاسته نمیشود و آن چمن و گیاه ناخواسته در سرزمین آذربایجان، از بین رفته است.
هوش مصنوعی: آرزوهای چند ساله که برای رسیدن به او داشتم، اکنون بیارزش شده و مثل چیزی بیاهمیت به دور افتاده است، مانند کودکی که از مادرش دور میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زلفین برشکسته و قد صنوبری
زیر دو زلف جعدش دو خط عنبری
دو لب عقیق و زیر عقیقش دو رسته در
نرگس دو چشم و زیر دو نرگس گل طری
چشم و دو زلف و دو رخ، جمله مشعبدند
[...]
ای اَبر بهمنی که به چشم من اندری
تن زن زمانکی و بیاسای و کم گری
این روز و شب گریستن زاروار چیست
نه چون منی غریب و غم عشق برسری
بر حال من گری که بباید گریستن
[...]
برگ گل سپید به مانند عبقری
برگ گل دو رنگ به کردار جعفری
برگ گل مُوَرَّدِ بشکفتهٔ طری
چون روی دلربای من، آن ماه سعتری
پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبری
کافور بر گرفت ز که باد عنبری
از گل زمین شده چو تذروان هندوی
وز ابر آسمان چو پلنگان بربری
از سنگ خاره گشت گلاب و عرق روان
[...]
ای فال گیر کودک فالم ز روی تو
با روشنایی مه و با سعد مشتری
هستت زنخ، بلور گُویّ و در آن بلور
پیدا خیال حسن لطیفی و دلبری
دارند صورت پری اندر بلور و تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.