با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابی
راضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی
صد نامه مشق کردم در شرح مهربانی
نادیده از تو هرگز یک نامه را جوابی
هر گه که بر در تو من آب روی جویم
خون مرا بریزی بر خاک در چو آبی
اندر غم تو رازم رمزی دو بود و اکنون
هر حرف از آن شکایت فصلی شدست و بابی
جز سر صورت تو چیزی دگر ندارم
مقصود هر حدیثی، مضمون هر کتابی
چندان نمک لبت را در پسته بسته آخر
کی بینمک بماند بر آتشت کبابی؟
در غیرتیم لیکن مقدور نیست کس را
با چشم چون تو شوخی آغاز احتسابی
یک تن کجا تواند؟پوشید از نظرها
روی ترا، که این جا شهریست و آفتابی
در غصه اوحدی را موقوف چند داری؟
یا کشتن خطایی، یا گفتن صوابی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و اندوه خود میگوید و بیان میکند که با وجود درد و رنج ناشی از دوری معشوق، حاضر است روی او را در خواب ببیند. او سالها نامههایی در وصف مهربانی معشوق نوشته اما هرگز جوابی از او دریافت نکرده است. شاعر در اشعارش به حزن و ناتوانی در بیان احساساتش اشاره میکند و تصویر معشوقش را تنها داراییاش میداند. در نهایت، اوحدی از درد عشق و محنتی که بر دوشش گذاشته مینالد و به نوعی به احساس گناه و عذرخواهی از خود میپردازد.
هوش مصنوعی: با این همه سختی و مصیبت، پس از آن درد و رنجی که کشیدم، به این قناعت رسیدم که حتی در خواب هم چهرهٔ تو را ببینم.
هوش مصنوعی: به خاطر محبت نادیدهات، صد نامه نوشتم تا توضیح بدهم، اما هرگز از تو یک جواب هم دریافت نکردم.
هوش مصنوعی: هر بار که برای دیدن تو به در ات میروم و شرم و خجالت را به جان میخرم، تو مانند آبی که بر زمین ریخته میشود، خون مرا بر خاک در میپاشی و احساس درد و اندوه را برایم ایجاد میکنی.
هوش مصنوعی: در غم تو، راز و رمزهای من دوگانه بود، اما اکنون هر یک از آن حرفها و نشانهها به شکایت و نالهای تبدیل شده که مانند یک فصل و یک باب است.
هوش مصنوعی: من به جز ظاهر زیبا و صورت تو چیز دیگری ندارم و هدفم از هر سخن و نوشته، بیان همین مضمون است که عشق و زیبایی توست.
هوش مصنوعی: چقدر طعم و لذتی که از لبان تو میخواهم در میان پستهها (دانههای درخت پسته) نهفته است، آخر چگونه ممکن است که کبابی (چیز پختهشده) بر آتش بماند و بینمک باشد؟
هوش مصنوعی: هیچکس جز تو نمیتواند با غیور و غیرت مثل تو، شوخی کند، زیرا تو معیاری برای سنجش شوخی هستی.
هوش مصنوعی: هیچ کس نمیتواند مانند تو را پنهان نگهدارد، زیرا اینجا شهری وجود دارد و تو ستارهای درخشان هستی که همه میبینند.
هوش مصنوعی: در غم اوحدی چه مقدار میتوانی بگنجانی؟ آیا گناهی بزرگ است که او را بکشی یا این که تنها سخنی خوب در مورد او بگویی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بانگ آمد از قنینه کباد بر خرابی
دریاب کار عشرت گر مرد کار آبی
زان پیش کز دو رنگی عالم خراب گردد
ساقی برات ما ران بر عالم خرابی
گفتی من آفتابم بر رخنه بیش تابم
[...]
ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی
هرگز نتافت بر کس چون رویت آفتابی
در پیش عکس رویت شمس و قمر خیالی
در جنب طاق چشمت نیل فلک سرابی
بی تنگی دهانت جان مانده در مضیقی
[...]
رویی، چگونه رویی؟ رویی چو آفتاب
زلفی، چگونه زلفی؟ هر حلقه یی و تابی
هر پرتوی ز رویت، در چشم عقل نوری
هر حلقه یی ز زلفت، در حلق جان طنابی
گر عکس عارض تو، بر صحن عالم افتد
[...]
بوی کباب داری تو نیز دل کبابی
در تو هر آنچ گم شد در ماش بازیابی
زین سر چو زنده باشی تو سرفکنده باشی
خود را چو بنده باشی ما را دگر نیابی
ای خواجه ترک ره کن ما را حدیث شه کن
[...]
ای صورت خیالت در پیش من شرابی
وی پرتو جمالت در چشمم آفتابی
از چشم پرخمارت در مغزِ من بخاری
وز زلفِ تابدارت در جانم اضطرابی
شبهای تا به روزم از دیده رفته سیلی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.