دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشم
خم می گو: سر خود گیر، که من در جوشم
بر رخ من در میخانه ببندید امشب
که کسی نیست که: هر روز برد بر دوشم
من که سجاده به می دادم و تسبیح به نقل
مطربم کی بهلد خرقه که من در پوشم؟
چوب خشک از طرب باده جوان گردد و تر
باده دارم، چه ضرورت که به حسرت خوشم؟
اندرین شهر دلم بستهٔ گندم گونیست
ورنه صد شهر چنین را به جوی نفروشم
ای که بیزهر ندادی قدح نوش بکس
بنده فرمانم، اگر زهر دهی، یا نوشم
در و دیوار ز جور تو به فریاد آمد
حسن عهد تو بنگذاشت که من بخروشم
موی بر موی تنم بر تو دعا میگوید
تا نگویی که: ز اوراد و دعا خاموشم
بلبان شکرین خودم از دور بپرس
که نگنجد تن و اندام تو در آغوشم
هر سخن کز لب لعل تو نیاید بیرون
نرود، گر همه گوهر بود، اندر گوشم
دوش منظور خودم گفتی و دادم دل و دین
امشبم بندهٔ خود خوان، که از آن به کوشم
اوحدی هر چه مرا گفت شنیدم زین پیش
پس ازین گر به سخن سحر کند ننیوشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از مستیِ عشق سخن میگوید که او را از شراب بینیاز کرده و زهد و خرقه را کنار گذاشته است. او دل در گرو یاری گندمگون دارد، ستم و زهر او را با فرمانبری میپذیرد و با آنکه از جور یار در و دیوار به فریاد آمده، به حرمت پیمان خاموش مانده و همچنان برایش دعا میکند. در پایان از یار میخواهد دستکم از دور حالش را بپرسد و او را بندهٔ خود بخواند، و اعلام میکند که دیگر به پند هیچکس گوش نمیدهد.
هوش مصنوعی: دست عشق تو جامی به من داد و هوشم را برد. به خمِ شراب بگو پی کار خودش برود، چون من خودم از عشق در جوش و خروشم و به شراب او نیازی ندارم.
هوش مصنوعی: امشب در میخانه را به روی من ببندید، چون کسی نیست که هر روز مرا مست و بیخود بر دوش بگیرد و ببرد.
هوش مصنوعی: من که سجاده را در عوض شراب و تسبیح را در عوض نُقل دادهام، مطرب کی میگذارد که دوباره خرقهٔ زهد بپوشم؟
هوش مصنوعی: چوب خشک هم از شادیِ شراب جوان و تازه میشود. من که شراب دارم، چرا باید فقط به حسرت و آرزو دل خوش کنم؟
هوش مصنوعی: در این شهر دلم گرفتار یک یار گندمگون است، وگرنه صد شهر مانند این را به یک دانهٔ جو هم نمیفروختم.
هوش مصنوعی: ای که هرگز جام شیرینی بیزهر به کسی ندادی، من فرمانبر توام؛ چه زهر بدهی و چه شهد.
هوش مصنوعی: از ستم تو در و دیوار هم به فریاد آمده است، اما وفاداری من به پیمان تو نگذاشت که من فریاد و شکایت کنم.
هوش مصنوعی: تکتک موهای تنم برای تو دعا میکند، تا نگویی که از ذکر و دعا برای تو خاموشم.
هوش مصنوعی: با لبهای شیرینت دستکم از دور حالم را بپرس، چون تن و اندام تو در آغوش من نمیگنجد و وصال ممکن نیست.
هوش مصنوعی: هر سخنی که از لب سرخ تو بیرون نیاید، حتی اگر مانند گوهر گرانبها باشد، به گوشم نمیرود.
هوش مصنوعی: دیشب مرا محبوب و برگزیدهٔ خود خواندی و من دل و دینم را به تو دادم. امشب مرا بندهٔ خود بخوان، که برای این بیشتر میکوشم.
هوش مصنوعی: شاعر خود را اوحدی مینامد و میگوید هر پندی که پیش از این به من گفتند شنیدم، اما از این پس اگر کسی با سخن جادو هم کند، گوش نمیدهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می درم جامه و از مدعیان می پوشم
می خورم جامی و زهری بگمان می نوشم
من چو از باده گلرنگ سیه روی شدم
چه غم از موعظه ی زاهد ازرق پوشم
هر که از مستی و دیوانگیم نهی کند
[...]
من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم
مُهر بر لب زده، خون میخورم و خاموشم
قصدِ جان است طمع در لبِ جانان کردن
تو مرا بین که در این کار به جان میکوشم
من کِی آزاد شَوَم از غمِ دل؟ چون هر دَم
[...]
گرچه از آتش دل چون خم می درجوشم
مهر بر لب زده خون می خورم و خاموشم
قصد جان است طمع در لب جانان کردن
تو مرا بین که در این کار به جان می کوشم
حاش الله که نیم معتقد طاعت خویش
[...]
نوبهارست و در انجام طرب میکوشم
لب گل میمکم و خون جگر مینوشم
جلوه نخل مرادم نفریبد هرگز
گر همه شعله شود در هوس آغوشم
خسم و فرقت بیبرگی وی سوخت مرا
[...]
منم آن سیل که دریا نکند خاموشم
کوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم
از ملامت نکنم شکوه ز بی حوصلگی
سخن تلخ می تلخ بود در گوشم
جوش من لنگر آرام نمی داند چیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.