من بدین خواری و این غربت از آن راه دراز
به تمنای تو افتادهام، ای شمع طراز
آمدم تا به در خانه سلامت گویم
به ملامت ز سر کوچه کجا گردم باز؟
گر چه در شهر ترا هم نفسان بسیارند
نفسی نیز به احوال غریبان پرداز
آز بسیار به دیدار تو دارد دل ما
تا بر ما ننشینی ننشیند آن آز
نازنینا، رخ خوبت به دعا خواستهام
مینمای آن رخ آراسته و میکن ناز
سر مپیچان، که به رخسار تو داریم امید
رخ مپوشان، که به دیدار تو داریم نیاز
در نماز همه گر زانکه حضوری شرطست
بیحضور تو نشاید که گزارند نماز
مشکل اینست که: هر موی تو در دست دلیست
ورنه چون موی تو این کار نمیگشت دراز
راز شبهات بکس چون بتوان گفت؟ که ما
روزها شد که بخود نیز نگفتیم این راز
من خود از دام تو دل را برهانم روزی
گر تو در دام من افتی نرهانندت باز
مردمان گر چه درین شهر فراوان داری
اوحدی را به خداوندی خود هم بنواز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی غریب و خوار از راهی دور به در خانهٔ معشوق آمده و از او میخواهد که با وجود همدمان بسیارش در شهر، به حال او هم توجه کند. او اشتیاق و نیاز خود به دیدار را بیان میکند و میگوید بیحضور معشوق حتی نماز هم گزارده نمیشود. سپس از درازی کار عشق، که به موی معشوق تشبیه شده، و از رازی که حتی به خود هم نگفته سخن میگوید. در پایان، اوحدی از معشوق میخواهد او را نیز با بزرگواری خود بنوازد.
هوش مصنوعی: من با این خواری و غربت، از راهی دور به آرزوی دیدار تو آمده و افتادهام، ای معشوقی که چون شمعِ طراز زیبا و نامداری.
هوش مصنوعی: آمدهام تا بر در خانهات به تو سلام کنم؛ چگونه میتوانم با سرزنش و ناکامی از سر کوچهات بازگردم؟
هوش مصنوعی: هرچند در این شهر همدمان بسیار داری، لحظهای هم به حال غریبانی چون من رسیدگی کن.
هوش مصنوعی: دل ما اشتیاقی بسیار به دیدار تو دارد و تا تو نزد ما ننشینی، این اشتیاق آرام نمیگیرد.
هوش مصنوعی: ای نازنین، روی زیبایت را با دعا از خدا خواستهام؛ آن روی آراسته را نشان بده و هرچه میخواهی ناز کن.
هوش مصنوعی: از ما روی برمگردان، زیرا به چهرهات امید داریم؛ و رویت را مپوشان، زیرا به دیدارت نیازمندیم.
هوش مصنوعی: اگر در هر نمازی حضور قلب شرط است، بدون حضور تو نمازگزاردن روا نیست؛ یعنی دل ما جز با تو حاضر نمیشود.
هوش مصنوعی: دشواری کار این است که هر تار موی تو در دست دلِ عاشقی گرفتار است؛ وگرنه این ماجرا مانند موی تو اینقدر دراز و طولانی نمیشد.
هوش مصنوعی: چگونه میتوان راز شبهای عشق تو را به کسی گفت، درحالیکه روزهاست این راز را حتی به خودمان هم نگفتهایم؟
هوش مصنوعی: من سرانجام روزی دلم را از دام تو رها میکنم، اما اگر تو در دام من بیفتی، دیگر رهایت نمیکنند.
هوش مصنوعی: هرچند در این شهر مردمان و دلدادگان فراوان داری، اوحدی را نیز با بزرگواری و سروری خود نوازش کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یاد باد آن شب کان شمسه خوبان طراز
بطرب داشت مرا تا بگه بانگ نماز
من و او هر دو بحجره در و می مونس ما
باز کرده در شادی و در حجره فراز
گه بصحبت بر من با بر او بستی عهد
[...]
ای کهن گشته تن و دیده بسی نعمت و ناز
روز ناز تو گذشتهاست بدو نیز مناز
ناز دنیا گذرندهست تو را گر به هُشی
سزد ار هیچ نباشد به چنین ناز نیاز
گر بدان ناز تو را باز نیاز است امروز
[...]
نوبهار آمد و آورد گل تازه فراز
می خوشبوی فزار آور و بربط بنواز
ای بلنداختر نامآور، تا چند به کاخ
سوی باغ آی که آمد گه نوروز فراز
بوستان عود همیسوزد، تیمار بسوز
[...]
از غم هجر طراز همه خوبان طراز
زرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
به امید خبر یار و به طمع نظرش
به شبان سیه دیر و به روزان دراز
اگرم گوش بخارد نبرم دست به گوش
[...]
کرهای را که کسی نرم نکردهست، متاز
به جوانی و به زور و هنر خویش مناز
نه همه کار تو دانی، نه همه زور تراست
لنج پر باد مکن بیش و کتف بر مفراز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.