به خرابات گرو شد سر و دستار مرا
طلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا
بفغانند مغان از من و از زاری من
شاید از پیر مغان هم ندهد بار مرا
ساخت اندر دل ما یار خراباتی جای
ز خرابات به جایی مبر، ای یار، مرا
اندر آمد شب و تا صومعه، زین جا که منم
راه دورست، درین میکده بگذار مرا
مستم از عشق و خراب از می و بیهوش از دوست
دستگیری کن و امروز نگه دار مرا
رندیی کان سبب کم زنی من باشد
به ز زهدی که شود موجب پندار مرا
جای من دور کن از حلقهٔ این مدعیان
که بدیشان نتوان دوخت به مسمار مرا
برتن از عشق چو پَر، فایده بندی دارم
پند بیفایده در دل نکند کار مرا
گر از این کار زیانم برسد، باکی نیست
اوحدی، سود ندارد، مکن انکار مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال و روز خود در خرابات میگوید و از دسترفتگی و یأس ناشی از عشق و میپرستی خود خبر میدهد. او از یار خود درخواست میکند که او را از این وضعیت نجات دهد و به شعف و آرامش برساند. شاعر در عین مستی و زاری، به زهد و پارسایی انتقاد میکند و میگوید که در دل او پندهای بیفایده تأثیر ندارد. او همچنین میخواهد از جمع مدعیان دور شود و بر عدم اهمیت زیان در راه عشق تأکید میکند، حتی اگر نتیجه بر عذرخواهیاش تأثیر بگذارد.
هوش مصنوعی: من به میکده (خرابات) وابسته و دلمشغول شدم و خود را از دست دادهام. از تو میخواهم که به آنجا بروی و مرا از آن حال و هوا نجات دهی و به حال سابق برگردانی.
هوش مصنوعی: مغان (اهل خرابات) به خاطر دلتنگی من ناله میکنند و ممکن است که از پیر مغان (مددکاران و راهنمایان) هم چیزی به من نرسد.
هوش مصنوعی: یار خراباتی در دل ما جایی ساخته و قرار گرفته است. ای یار، مرا از این مکان خراباتی بیرون مبر و نبر به جایی دیگر.
هوش مصنوعی: شبا فرارسیده و تا صومعه راه دور است، از اینجا که من هستم، مرا در این میکده رها کن.
هوش مصنوعی: من از شدت عشق مست شدهام و به واسطهٔ شراب خراب و دیوانه شدهام. ای دوست، لطف کن و امروز مرا در پناه خود نگهدار.
هوش مصنوعی: رند کسی است که سبب پشیمانی و ضعف من میشود و این بهتر از زهدی است که باعث اشتباه در تصور و فکر من میگردد.
هوش مصنوعی: من را از این جمع مدعیان دور کن، زیرا نمیتوانم درد و رنج خود را بر دلهای آنها ببندم و با آنها ارتباطی برقرار کنم.
هوش مصنوعی: به سبب عشق، روح و جانم به سبکی پر مثل شده است و هیچ پند و نصیحت بیفایدهای که به من داده میشود نمیتواند مانع اقدامات من باشد.
هوش مصنوعی: اگر از این کار آسیب ببینم، برایم مهم نیست. ای اوحدی، به هیچ وجه آنچه را که میگویم انکار نکن، چون سودی در آن نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کس فرستاد به سر اندر عیار مرا
که «مکن یاد به شعر اندر بسیار مرا»
وین فژه پیر ز بهر تو مرا خوار گرفت
برهاناد ازو ایزد جبار مرا
ماهرویا ز غم عشق نگه دار مرا
مگذر از بیعت دیرینه و مگذار مرا
به محالی و خطائی که تو را هست خیال
خط مکش بر من و بیهوده میازار مرا
چند گویی که به یکبار زبونگیر شدی
[...]
جام می تا خط بغداد ده ای یار مرا
باز هم در خط بغداد فکن بار مرا
باجگه دیدم و طیار وز آراستگی
عیش چون باج شد و کار چو طیار مرا
رخت کاول ز در مصطبه برداشتیم
[...]
مگذر ای یار و درین واقعه مگذار مرا
چون شدم صید تو برگیر و نگهدار مرا
اگرم زار کشی میکش و بیزار مشو
زاریم بین و ازین بیش میازار مرا
چون در افتاده ام از پای و ندارم سر خویش
[...]
بغم عشق گلی کرد گرفتار مرا
در عجب آتشی انداخت بیکبار مرا
گاه در جلوه درآورد قد رعنا را
گاه بنمود خم طره طرار مرا
گاه سویم نظر از نرگس شهلا افکند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.