زهی! شب نسخهای از زلف و خالت
تراز کسوت خوبی جمالت
حروف نقش چین را نسخه کرده
مسلسل گشتن زلف چو دالت
به نام ایزد، چه فرخ فالم امروز!
که دیدم طلعت فرخنده فالت
اگر بودی مرا در دست مالی
نمیبودم بدین سان پایمالت
بسی گندم نمایی می کنی، لیک
نشاید شد بدینها در جوالت
تو میگوئی که که: من ما هم، ولیکن
من مسکین ندیدم جز بسالت
نگشتی اوحدی همچون خیالی
اگر در خواب میدیدی خیالت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت محبوب خود اشاره میکند و از زلف و چهرهاش به عنوان نمادهای خوشبختی و جذابیت یاد میکند. او از احساسی عمیق در عشق سخن میگوید و از تأثیر عظیم محبوب بر زندگیاش صحبت میکند. شاعر در بیان احساساتش به نوعی ناتوانی و پایمالشدگی در برابر جذابیت محبوب اشاره دارد و به تضاد بین ظاهری زیبا و واقعیتهای تلخ زندگی اشاره میکند. در نهایت، اوحدی از خواب و خیالی نیرومند صحبت میکند که در آن محبوبش حضور دارد و تأثیر عمیق او را بر احساساتش نمایش میدهد.
هوش مصنوعی: چه خوشبختی! شب به تصویر کشیده است زلف و نقش چهرهات را که مانند لباس زیبای جمال تو است.
هوش مصنوعی: زلفهای تو مانند نقش و نگارهایی است که حروف آنها به طور مرتب و متوالی افراشته شدهاند، همانطور که در نوشتار دال، یعنی حرف «د» در فارسی، نشان داده میشود.
هوش مصنوعی: امروز به خاطر نام خدا، حال خوبی دارم! زیرا چهرهی خوشبختی را که در فال خود دیدهام، مشاهده کردم.
هوش مصنوعی: اگر تو مرا در دست میداشتی، هرگز بدین شکل زیر پا نرفته بودم و ضایع نمیشدم.
هوش مصنوعی: تو به خوبی خود را جلوه میدهی و خود را نشان میکنی، اما نباید با این ظاهر فریبنده به آنچه در دل داری، پرداخته شود.
هوش مصنوعی: تو میگویی که من و تو یکسان هستیم، اما من، آدم بیچاره، جز ضعف و ناتوانی چیزی نداشتهام.
هوش مصنوعی: اوحدی میگوید اگر تو به خیال و خواب خود اهمیت میدادی، من هم مانند تو در خیالت نمیگشتم و زندگیام را در خواب و خیال نمیگذراندم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه اندر هجر دیدار خیالت
چه از من رفته آن روز وصالت
ز اقبال تو شاها گفت خواهم
یکی مشروح دستی با دلالت
من آن عدلم درین معنی به گفتار
که در گیتی بخوانندم عدالت
مرا یاقوت خاتم سرخ روی است
[...]
چرا ننْهم؟ نهم دل بر خیالت
چرا ندْهم؟ دهم جان در وصالت
بپویم بو که درگُنجم به کویت
بجویم بو که دریابم جمالت
کمالت عاجزم کرد و عجب نیست
[...]
اگر تکوین به آلت شد حوالت
چه آلت بود در تکوین آلت
رهم بنمای تا درّ وصالت
بدست آرم ز دریای جلالت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.