اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۳۲
آن کس که به سالوس و هوس مغرور است
از حضرت عشق بی گمان مهجور است
مسکین عاشق که صبر از وی دور است
بیچاره به هر چه می کند معذور است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به نکوهش افرادی میپردازد که از روی وسوسه و هوس به عشق روی میآورند. او تأکید میکند که این افراد به دنیای واقعی عشق دسترسی ندارند و از آن بی بهرهاند. همچنین، او به حال عاشقانی اشاره میکند که در جستجوی عشق حقیقی هستند و صبرشان به چشم نمیآید، و آنها را با شرایطی سخت و بیپناه توصیف میکند.
هوش مصنوعی: کسی که به فریب و خواستههای نفسانی خود دلخوش باشد، حتماً از محبت و حقیقت عشق محروم خواهد ماند.
هوش مصنوعی: عاشق بیچارهای که تحمل و صبر از او دور است، در هر کاری که انجام میدهد باید مورد بخشش قرار گیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از نور به نور، منزلی بس دور است
کاین نور ز ظلمتست و آن از نور است
توحید و یگانگی برون از نور است
آنکس که نداند این سخن معذور است
آن کو غم و شادیام بیفزود و بکاست
بودش شب و روز قول و قامت کژ و راست
با ما به بد و نیک نه بنشست و نه خاست
تا زیر زبر شد همه کارش چپ و راست
شمع ارچه زآتش همه تن پر نور است
پیوسته به رنگ عاشق مهجور است
مانندهٔ فرهاد به غم می سوزد
مسکین مگر از صحبت شیرین دور است
آواز تو ارمغانِ نفخ صور است
زان قوتِ هر دلی که بس رنجور است
آواز بلند کن که تا پست شوند
هرجا که امیر و هر کجا مأمور است
شاها ز تو چشم سلطنت را نور است
در سایه چتر تو جهان معمور است
المتنه الله که عدو مقهور است
بر رغم عدوی تو ولی منصور است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.