اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۱۴
در شهر ظریف و خوب روی ارچه بسی است
خوبی چو به معنی نبود شاهد نیست
تا ظن نبری که هست شاهد صورت
صورت همه زحمت است و شاهد معنی است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی دربارهٔ شاهدبازی و جمالپرستی صوفیانه است. اوحدالدین میگوید فراوانیِ زیبارویان شهر کسی را شاهد نمیکند، زیرا شاهد حقیقی معناست و صورت جز زحمت و حجاب نیست. شاعر با این سخن نگاه خود را به جمال صوری توجیه میکند و آن را راهی به دیدن معنا میداند، نه دلبستن به ظاهر.
هوش مصنوعی: هرچند در شهر زیبارویان و خوشسیمایان فراواناند، اما زیباییای که از معنا و باطن برنخیزد، شاهد (محبوب و جلوهگاه حق) به شمار نمیآید.
هوش مصنوعی: گمان مبر که شاهد همان چهره و صورت ظاهر است. صورت مایهٔ رنج و حجاب است و شاهد حقیقی همان معنا و جمال باطنی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با دل گفتم که ای دل احوال تو چیست
دل دیده پر آب کرد و بسیار گریست
گفتا که چگونه باشد احوال کسی
کو را به مراد دیگری باید زیست
امروز به شهر هست همنام تو بیست
عاشق همه زیر سایه بام تو زیست
ای دوست ندانی که دلارام تو کیست
ای عشق نه آگهی که در دام تو چیست
ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست
بی بادهٔ گلرنگ نمیباید زیست
این سبزه که امروز تماشاگه ماست
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!
چندان چشمم که در غم هجر گریست
هرگز گفتی گریستنت از پی چیست
من خود ز ستم هیچ نمیدانم گفت
کو با تو و خوی تو چو من خواهد زیست
دشمن چو بدانست که : احوالم چیست
بر تلخی زندگانی من بگریست
بدحال تر از من اندرین عالم کیست ؟
در آرزوی مرگ همی باید زیست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.