اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۱۰
می آیم وز شوق چنان می افتم
کاندر یک پا بر سر جان می افتم
چشمم به تو در می نگرد وز شادی
می مالم چشم و در گمان می افتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از شوقِ رسیدن به معشوق چنان بیتاب است که با نخستین گام از جان خود میگذرد. چون معشوق را میبیند، از شادی دیدارش را باور نمیکند و چشم میمالد تا مطمئن شود که خیال نیست. این رباعی حال حیرت و ناباوری عاشق را در لحظهٔ دیدار توصیف میکند.
هوش مصنوعی: به سوی تو میآیم و از شدت اشتیاق چنان بیخود میشوم که در یک گام، جانم را فدا میکنم و از سر جان میگذرم.
هوش مصنوعی: چشمم تو را میبیند، اما از فرط شادی باورم نمیشود؛ چشمهایم را میمالم و به تردید میافتم که آیا براستی تو را میبینم یا خواب و خیال است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میآیم و از شرم چنان میافتم
کز زندگی خود به گمان میافتم
بی تو غم دل به صد زبان میگویم
چون روی تو بینم از زبان میافتم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.