اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۰۹
گه بوی خوشت زپیرهن می شنوم
گه شرح غمت ز مرد و زن می شنوم
ور هیچ نباشد کسکی بنشانم
کاو نام تو می گوید و من می شنوم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دوری معشوق، به هر نشانهای از او دل خوش میکند: گاه به بوی پیراهن و گاه به شنیدن حکایت غم عشق او از دیگران. در پایان میگوید اگر هیچ نشانهای نماند، کسی را مینشاند تا تنها نام معشوق را تکرار کند و او بشنود؛ یعنی شنیدن نام یار نیز برای عاشق مایهٔ تسلی است.
هوش مصنوعی: گاهی بوی خوش تو را از پیراهن به مشامم میرسد و گاهی شرح غم عشق تو را از زبان مردان و زنان میشنوم. (بوی پیراهن یادآور داستان یوسف و یعقوب است.)
هوش مصنوعی: و اگر هیچیک از اینها در کار نباشد، کسی را کنار خود مینشانم تا نام تو را بر زبان بیاورد و من آن را بشنوم و دلم آرام گیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در حق خود از تو صد سخن می شنوم
دشنام همی دهی و من می شنوم
این سرد سخنها نه توام می گویی
من این همه ز آن لب و دهن می شنوم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.