اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۱۱
باد تو به هر صبوح مفتوح من است
در هر خوابی خیال تو روح من است
ممکن نبود جان مرا بیم زوال
تا بوی تو در مشام مجروح من است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی عاشقانه و عارفانه دربارهٔ زنده بودن عاشق به نشانههای معشوق است. نسیم صبحگاهی معشوق دل عاشق را میگشاید و خیالش در خواب روح اوست. شاعر نتیجه میگیرد که تا بوی معشوق به مشام زخمیاش میرسد، جانش از نابودی ایمن است.
هوش مصنوعی: بادی که از سوی تو میوزد، هر سحرگاه مایهٔ گشایش و شادی دل من است. در هر خوابی هم خیال تو مانند جان و روح من است و مرا زنده نگه میدارد.
هوش مصنوعی: تا وقتی بوی تو به مشام زخمخوردهٔ من میرسد، جانم از نابودی و مرگ نمیترسد. یاد و نشانهٔ معشوق مایهٔ بقای جان عاشق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.