|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای دوست اگر گوهر کان می‌طلبی
در بوتهٔ دل نقد روان می‌طلبی
تصعید یقین می‌کن و تقطیر سرشک
گر زانک ز کیمیا نشان می‌طلبی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دوستش توصیه می‌کند که اگر دنبال حقیقت و ارزش واقعی است، باید درون خود را جستجو کند. او به اهمیت پاکی و صداقت در احساسات اشاره می‌کند و بر این باور است که برای رسیدن به کیمیا و گوهر وجودی، لازم است که به عمق دل و احساسات خود توجه کند. شاعر، با ذکر واژه‌های «یقین» و «سرشک» به این نکته تاکید می‌کند که باید از تجربیات درونی و غم و اندوه به درک و دانایی دست یافت.
هوش مصنوعی: ای دوست، اگر به دنبال جواهر گرانبهایی هستی، باید عمق دل خود را جستجو کنی، زیرا ارزش واقعی در درون تو است.
هوش مصنوعی: یقین را به اوج برسان و احساساتت را به صورت تفکیک شده ارائه کن، چرا که اگر دنبال نشانه‌ای از کیمیا هستی، باید این کارها را انجام دهی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خواجه یقین را به گمان می طلبی
وز نکتهٔ آن اگر نشان می طلبی
با قید طمع صید فراغت مطلب
برخیز ازین اگر تو آن می طلبی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.