اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۴۶ - الرّضا و التّسلیم
آنجا که سعادت است چه تسبیح و چه چنگ
آنجا که شقاوت است چه نام و چه ننگ
در راه قضا یکی است اسباب و درنگ
تسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم تسلیم و رضا در برابر سرنوشت اشاره دارد. شاعر میگوید که در جایی که خوشبختی و سعادت باشد، بهرهمندی و ابزارهای مختلف مهم نیستند و بالعکس، در جایی که سختی و بدبختی است، نام و اعتبار هم تاثیری ندارد. در مسیر تقدیر، همه چیز یکسان است و آنچه اهمیت دارد، پذیرش و تسلیم در برابر قضا و قدر است. اگر این تسلیم وجود نداشته باشد، تنها نتیجه سرسختی، مشکلات و نابودی خواهد بود.
هوش مصنوعی: در مکانی که خوشبختی و سعادت وجود دارد، دیگر نیازی به دعا و نیایش یا ساز و آواز نیست، و در جایی که بدبختی و شقاوت حاکم است، هیچ اهمیتی به نام و مقام یا اعتبار نمیدهند.
هوش مصنوعی: در مسیر سرنوشت، همه چیز یکسان است و انسان باید با تسلیم و رضایت پیش برود؛ در غیر این صورت، دچار دردسر و مشکلات خواهد شد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سراپای جهان با دل تنگ
شد دست ز کار و رفت پا از رفتار
آن، بس که به سر زدیم و این، بس که به سنگ
ای بر سر خوبان جهان بر سرهنگ
پیش دهنت ذرّه نماید خرچنگ
بر چهره ندارم ز مسلمانی رنگ
بر من دارد شرف سگِ اهلِ فرنگ
آن رو سیهم که باشد از بودن من
دوزخ را ننگ و اهل دوزخ را ننگ
تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگ
گردد دل من همی ز بترویان تنگ
نشگفت که از ستارگان دارم ننگ
امروز که آفتاب دارم در چنگ
از هیبت تو بریزد اندر صفِ جنگ
تیزی ز سنان، زه از کمان، پَر ز خدنگ
از جود تو خیزد، ای شهِ با فرهنگ
پیروزه ز کان، دُر ز صدف، لعل ز سنگ
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.