بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم
نالهٔ امروز را از ضعف فردا می کشم
خار خار راحتم ره می زند ای ساربان
گرم ران محمل که ناگه خاری از پا می کشم
چون به مرگ خود بمیرم رحم کن خونم بریز
کز شهیدان تو فردا سرزنشها می کشم
عشق را در کف متاعی بود، گفتم چیست، گفت
نیل بد نامیست بر روی زلیخا می کشم
تا مرا پا هست و خواهد بود، عرفی، سایه وش
خویشتن را از پی خوبان رعنا می کشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از سنگینی درد عشق میگوید که آن را بهتنهایی میکشد و از ساربان میخواهد شتاب کند تا هوس آسودگی او را از راه بازندارد. او از معشوق میخواهد خونش را بریزد تا در قیامت پیش شهیدان عشق شرمنده نباشد. سپس با اشاره به زلیخا، بدنامی را کالای همیشگی عشق میشمارد و در پایان، با تخلص خود، میگوید تا زنده است همچون سایه در پی زیبارویان خواهد رفت.
هوش مصنوعی: از بس که در عشق بهتنهایی درد همهٔ جهان را تحمل میکنم، توانم تمام شده است و نالهٔ امروزم را با وام گرفتن از ضعف و ناتوانی فردا سر میدهم؛ یعنی حتی برای ناله کردن هم نیرو ندارم.
هوش مصنوعی: ای ساربان، هوس و وسوسهٔ آسایش راه مرا میزند و مانع رفتنم میشود. محمل را تند بران، چون ممکن است ناگهان بخواهم خاری از پایم بیرون بکشم و از کاروان باز بمانم.
هوش مصنوعی: ای معشوق، اگر به مرگ طبیعی بمیرم، به من رحم کن و خونم را بریز؛ زیرا در غیر این صورت فردا (در قیامت) از کشتهشدگان راه تو سرزنش خواهم شنید که چرا شهید عشق تو نشدم.
هوش مصنوعی: عشق کالایی در دست داشت. پرسیدم این چیست؟ گفت نیل رسوایی و بدنامی است که بر چهرهٔ زلیخا میمالم. اشاره به رسوا شدن زلیخا در عشق یوسف است.
هوش مصنوعی: عرفی، تا وقتی پایی دارم و خواهم داشت، مانند سایه خودم را به دنبال زیبارویان خوشقامت و نازنین میکشانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ریخت ناخن بس که خار یأس از پا میکشم
بر در دل مینشینم پا ز درها میکشم
ساعدم از زیر بار آستین بیرون نرفت
چون نگویم دست همت را ز دنیا میکشم
شحنه را بر من گرفتی، محتسب را دست نیست
[...]
تیغ کوه همتم دامن ز صحرا میکشم
میروم تا اوج استغنا، دگر وامیکشم
دست از مشاطه در نازکادایی بردهام
سایه از مژگان بر آن زلف چلیپا میکشم
در قناعت از صدف کمتر چرا باشد کسی
[...]
..............................
..............................ا میکشم
او فراهم میکشد چو غنچه جیب از روی ناز
من به صد امید، دامان تمنا میکشم
وصل را زان دوست میدارم که هجران در پی است
[...]
رخت چون دیوانگان صحرا به صحرا میکشم
عشق میگوید سفر کن رخت هرجا میکشم
در میان محنت امروز از بس خو کردم
انتظار محنتی دارم که فردا میکشم
چون غمی زور آورد خود را به صحرا میکشم
ناله را سر میدهم از دیده دریا میکشم
راز در دل بیش از این نتوان نهفتن چند و چند
بر سر هر چارسو بانگ علالا میکشم
نی غلط کی میتوان گفتن به هرکس راز دل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.