به آسیب پای و بزانو و دست
همی مردم افکند چون پیل مست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به آسیب پای و بزانو و دست
همی مردم افکند چون پیل مست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف حال افراد می‌پردازد که تحت تأثیر شرایط سخت و ناگوار، به زمین می‌افتند و در وضعیتی ناتوان به سر می‌برند. او به تشبیه این افراد به فیل مست اشاره می‌کند، که به طرز وحشتناکی در حال ویران‌گری هستند. حال و هوای شعر نشان‌دهندهٔ ضعف و آشفتگی انسان‌ها در برابر مشکلات زندگی است.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف قدرت و ضربه‌زنی عظیم یک فیل می‌پردازد که با حرکتش موجب آسیب به پاها، زانوها و دستان مردم می‌شود. مانند فیل مستی که در حال بی‌دقتی و بدون توجه به اطرافش، به دیگران آسیب می‌زند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چنان بد که اسبی ز آخر بجست
که بد شاه پرویز را برنشست
بسی خیم ها کرده بود او درست
مر این خیم های و را چاره جست
به نام خداوند بالا و پست
که از هستی‌اش هست شد هر چه هست
چه تاری چه روشن چه بالا چه پست
نشان است بر هستی‌اش هر‌چه هست
هم استاد ما بوعلی را که هست
برادی گشاده همه ساله دست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.