میرسد نوروز عید و میدهد بوی بهار
باد فرخ بر جناب شاه گردون اقتدار
قهرمان چار عنصر پادشاه شش جهت
آفتاب هفت کشور سایهٔ پروردگار
شیخ ابوسحاق سلطان جهان دارای دهر
خسرو گیتی ستان جمشید افریدون شعار
پادشاهی کاورد زخم سنانش روز رزم
دهر را در اضطراب و چرخ را در زینهار
برق خشمش بیقرار و موج قهرش بی امان
فیض جودش بی قیاس و بحر لطفش بی کنار
وصف او بیرون ز هر معنی که آری در سخن
جود او افزون ز هر صورت که آید در شمار
ماه بر درگاه امرش مسرعی فرمان پذیر
آفتاب از حسن جاهش بندهٔ خنجر گذار
پادشاها دیدهٔ اهل جهان روشن به تست
این جهان را بزمت از کیخسرو و جم یادگار
میزند خورشید از رای جهانگیر تو لاف
میکند گردون به خاک آستانت افتخار
چاکرانت را ملازم بخت و دولت بر یمین
بندگانت را مقارن فتح و نصرت بر یسار
ملک میبخشی و میبودند شاهان ملکگیر
تاج میبخشی و میبودند شاهان تاجدار
اطلس نه توی این چرخ مقرنس شکل را
کردهاند از بهر عالی بارگاهت برکنار
روز رزم از بانگ رعد کوس و برق تیغ تیز
کوه را در جنبش آرد بحر را در اضطرار
قامت گردون شود چون قد چوگان خم پذیر
کلهٔ شیرافکنان چون گوی گردان خاکسار
روی صحرا گردد از زخم سم اسبان ستوه
تل و هامون گردد از خون دلیران لالهزار
نیزه برباید تن مردان جنگی را ز تن
حدت پیکان کند از جوشن جانها گذار
خنجر تیز تو هامونرا کند دریای خون
آتش قهر تو از دریا برانگیزد غبار
باد عمرت بی قیاس و باد عیشت بر دوام
باد بختت کامران و باد جاهت پایدار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده تبریک نوروز و ستایش شاه شیخ ابواسحاق اینجو است. عبید نخست او را با لقبهای بزرگ و همانندی به جمشید و فریدون و کیخسرو میستاید و بخشش و قهر او را بیاندازه میشمارد، سپس صحنهٔ نبرد را با لرزیدن کوه، غلتیدن سرها و سرخ شدن دشت از خون وصف میکند و در پایان برای عمر و بخت و پایداری جاه او دعا میکند.
هوش مصنوعی: عید نوروز فرا میرسد و بوی بهار میآید؛ این عید بر درگاه شاهی که قدرتش چون آسمان است خجسته باد.
هوش مصنوعی: او فرمانروای چهار عنصر و پادشاه شش جهت است، خورشیدِ هفت اقلیم و سایهٔ خداوند بر زمین.
هوش مصنوعی: شیخ ابواسحاق، سلطان جهان و دارندهٔ روزگار است؛ شاهی جهانگشا که خوی و آیین جمشید و فریدون دارد.
هوش مصنوعی: پادشاهی است که ضربهٔ نیزهاش در روز جنگ روزگار را به لرزه میاندازد و آسمان را به زنهارخواهی وامیدارد.
هوش مصنوعی: آذرخش خشمش آرام ندارد و موج قهرش امان نمیدهد؛ بخششش بیاندازه و دریای مهربانیاش بیکرانه است.
هوش مصنوعی: وصف او از هر معنایی که در سخن بیاوری فراتر است و بخششش از هر شماری که بتوان برشمرد بیشتر است.
هوش مصنوعی: ماه پیکی شتابان و فرمانبردار بر درگاه فرمان اوست و خورشید از شکوه مقام او همچون غلامی خنجرکش در خدمت اوست.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، چشم مردم جهان به تو روشن است و بزم تو در این جهان یادگاری از کیخسرو و جمشید است.
هوش مصنوعی: خورشید به اندیشهٔ جهانگشای تو مینازد و آسمان به خاک درگاه تو افتخار میکند.
هوش مصنوعی: بخت و دولت همواره در سمت راستِ خدمتگزارانت همراه آنان است و پیروزی و یاری در سمت چپِ بندگانت.
هوش مصنوعی: تو کشور و تاج میبخشی، در حالی که شاهان دیگر تنها کشورگیر و تاجدار بودند؛ یعنی تو از همهٔ شاهان برتری.
هوش مصنوعی: اطلسِ نُهلایهٔ این آسمانِ گنبدیشکل را برای بارگاه بلند تو کنار نهاده و آماده کردهاند، گویی آسمان سراپردهٔ درگاه توست.
هوش مصنوعی: در روز جنگ، از غرش رعدآسای طبل و برق شمشیر تیز، کوه به لرزه میافتد و دریا آشفته میشود.
هوش مصنوعی: قامت آسمان مانند چوگان خمیده میشود و سر دلاوران شیرافکن مانند گوی در خاک میغلتد.
هوش مصنوعی: دشت از ضربهٔ سم اسبان به ستوه میآید و تپه و هامون از خون دلیران مانند لالهزار سرخ میشود.
هوش مصنوعی: نیزه جان جنگاوران را از تنشان میرباید و تیزی پیکان از زره میگذرد و به جانها میرسد.
هوش مصنوعی: خنجر تیز تو دشت را دریای خون میکند و آتش خشم تو چنان است که از دریا گرد و غبار برمیخیزاند.
هوش مصنوعی: دعای پایانی: عمرت بیاندازه، شادکامیات همیشگی، بختت کامروا و مقامت پایدار باد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نافه دارد زیر اندر گشاده بی شمار
لاله دارد زیر نافه در شکسته صد هزار
خانمان از رنگ و بوی او همیشه چون بهشت
روزگار از تار و پود او شکفته چون بهار
چشم زی رویش نگه کرد اندرو لاله شکفت
[...]
هر سپاهی را که چون محمود باشد شهریار
یمن باشد بر یمین ویسر باشد بریسار
تیغشان باشد چو آتش روز و شب بد خواه سوز
اسبشان باشد چوکشتی سال و مه دریا گذار
از عجایب خیمه شان با شد چو دریا وقت موج
[...]
ای خداوندان مال العتبار الاعتبار
ای خداوندان قال الاعتذار الاعتذار
پیش ازاین کاین جان عذرآورفروماند ز نطق
پیش از آن کین چشم عبرت بین فرو ماند زکار
توبه پیش آرید و نادم از گُنه کاری خویش
[...]
بار دیگر بر ستاک گلبن بی برگ و بار
افسر زرین بر آرد ابر مروارید بار
گاه مینا زینت آرد زو نگار بوستان
گاه مرجان زیور آرد زو عروس مرغزار
غنچه سازد باغ را پر گلبن از مینا و زر
[...]
ابر آذاری برآمد از کران کوهسار
باد فروردین بجنبید از میان مرغزار
این یکی گل برد سوی کوهسار از مرغزار
وان گلاب آورد سوی مرغزار از کوهسار
خاک پنداری به ماه و مشتری آبستنست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.