شماره ۱: خموشی می نماید بیشتر شان سلاطین را - سخن باشد شرار جسته سنگ کوه تمکین را

شماره ۲: باشکر طوطی جعل با فضله دارد ارتباط - نباشد نسبتی چسبان نگردد اختلاط

شماره ۳: هر کس که شد دو دل جگر خود فگار کرد - توحید خانه ی دل خود تیغه دار کرد

شماره ۴: چشم پر خار است معنی بیت ابروی تو را - خرده ی جان است اجزا خال هندوی تو را

شماره ۵: ز زلف پر شکنش کار هر دلی شد راست - شکستگی است که سرمایه ی درستی ها است

شماره ۶: خون دل از نعمت الوان غذای ما بس است - معنی بیگانه ی ما آشنای ما بس است

شماره ۷: دست پیچ غیر دیدم طره ای چون شست یار - دام دل ها داده است از دست داد از دست یار

شماره ۸: پس از مردن ز بس بگداخت غم جسم نزار من - نمی آید به خواب دیده ی موری غبار من

شماره ۹: گر تو را درد سخن می بود مغز استخوان - چو قلم اهل سخن را جلوه می دادی بنان

شماره ۱۰: ناقص از کامل کنند این خرده بینان انتخاب - بیشتر دیدم خریداران شمع از آفتاب

شماره ۱۱: پنهان کسم نپرسد و پیدا نیامده است - غیر از بلا کسی به سر ما نیامده است

شماره ۱۲: غنچه خاطر ز آن گلم پر بوالهوس می پرورد - در جگر خارم شکست از بس که خس می پرورد

شماره ۱۳: از رخش داغ چو سوزد جگر پاره ی ما - خون گل جوش زند از رگ نظاره ی ما

شماره ۱۴: زسیب آن ذقن هم چشم فانوسم در این گلشن - چراغ دل از این سیب دلیلی کرده ام روشن

شماره ۱۵: ای طلبکار سعادت ای مطیع حق شناس - چون گذشت از شب دو پاس آنگاه شد وقت سپاس

شماره ۱۶: کشیده طرح فتادن دگر دو دندانم - دو بی وفای دگر کند را مهیایند

شماره ۱۷: خاتم هر داغ دل مال لب لعل تواست - مهر نماز نیاز خال لب تو است

شماره ۱۸: پیمانه را لب تو لبالب ز جان کند - آیینه را نگاه تو رطل گران کند

شماره ۱۹: پیمان به کفر بستن غافل نشستن تو است - دل بستن ات به دنیا زنار بستن تو است

شماره ۲۰: از طفلی آفتی به نگاه کشند بود - آهوی او به بردن دل بره ی بند بود

شماره ۲۱: مرده کی چون خاطر این زندگان افسرده است - در چنین ایام هر کس مرد جانی برده است

شماره ۲۲: شوخم از خط قماشی دیگر شد - اطلس چهره اش مشجر شد

شماره ۲۳: ز سودای دکان داری به هر خس همزمان باشد - مرا بی زاری از معشوق بازاری از آن باشد

شماره ۲۴: نسبت خفاش دارد غیر با خورشید من - اجتهاد باطلی کردند در تقلید من

شماره ۲۵: عاشقان صید حرم باشند دارند احترام - نیست عاشق کشتن تیغ است بر بلبل حرام

شماره ۲۶: به جز رخسار او بدر ضیا گستر نمی ماند - اگر ماند شبی اما شب دیگر نمی ماند

شماره ۲۷: سر به طوفان گلم یاد برودوش تو داد - گو شمال طاقتم حظ بنا گوش تو داد

شماره ۲۸: چنان ز شوق تو در گلشن آب گشت دل گل - که می چکید گلاب از هوای ناله ی بلبل

شماره ۲۹: حق نگهدار است هم پنهان و هم پیدا مرا - مانده ام بی کس مگر خواهد خدا یکتا مرا

شماره ۳۰: در هوای شعله خویی بی قرارم چون شرار - سخت نزدیک دل است آن یار دو انداز دار

شماره ۳۱: بی داغ عشق گرم فراغت چه می شوی - ناصوفی اجاق محبت چه می شوی