بلبل که ز عشق گل نالد به گلستانها
شب تا سحر ار نبود از زاریم افغانها
تنها نه همین بلبل نالا بود از دردت
کز دست غمت گل را چاکست گریبانها
با هیچ مسلمانی نگذاشته ایمانی
هندوبچه خالت در غارت ایمانها
گفتم که بسوزانم در مجمر دل عودت
دل رفت کنون از کف زان جودت احسانها
چشمت کند از ابرو چون عزم کمانداری
صد دسته فرو گیرد تیر از صف مژگانها
بس تیر جگر دوزت آید به دل ریشم
دلریش به خون پیوست از کاوش پیکانها
هر عهد که خود بستی آخر همه بشکستی
ای عهدشکن تا کی بشکستن پیمانها
عمری دل غمپرور چون برده به دردت سر
جز درد تواَش دیگر نبود غم درمانها
چون نور کسی یابد طرف حرم وصلت
کز دیده غم سازد او طی بیابانها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل زاری خود را چنان بزرگ میشمارد که ناله بلبل و گریباندریدن گل را نیز از درد عشق معشوق میداند. سپس از خال ایمانربا، چشم و ابرو و مژگانِ تیرانداز معشوق و زخمهای دل خود سخن میگوید و از پیمانشکنی او گلایه میکند. در پایان میگوید که دلش جز درد او درمانی نمیخواهد و تنها کسی که بیابان راه را با چشم گریان بپیماید، مانند نورعلی، به حریم وصال میرسد.
هوش مصنوعی: بلبلی که از عشق گل در گلستانها ناله میکند، اگر ناله و زاری من نبود، اینهمه فغانِ شب تا سحر را نداشت؛ یعنی بلبل نالهکردن را از زاری من آموخته است.
هوش مصنوعی: تنها بلبل نیست که از درد عشق تو مینالد؛ گل نیز از دست غم تو گریبانش را چاک داده است. شکفتن گل به گریباندریدن عاشق تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: خال سیاه تو که مانند کودکی هندو در کار غارت ایمانهاست، برای هیچ مسلمانی ایمانی باقی نگذاشته است.
هوش مصنوعی: خواستم برای تو در آتشدان دلم عود بسوزانم، اما از آنهمه بخشش و لطف تو، دل خودش از دستم رفت و باخته شد.
هوش مصنوعی: چشم تو هرگاه با کمانِ ابرو آهنگ تیراندازی کند، از صف مژگانش صدها دسته تیر برمیگیرد؛ یعنی نگاهش با مژههای بیشمار دلها را زخمی میکند.
هوش مصنوعی: تیرهای جگرشکاف تو پیاپی به دل زخمیام میخورد، تا آنجا که دل مجروح از کندوکاو پیکانها یکسره به خون آغشته شد.
هوش مصنوعی: هر پیمانی که خودت بستی سرانجام همه را شکستی؛ ای پیمانشکن، تا کی میخواهی پیمانها را بشکنی؟
هوش مصنوعی: دلِ غمپرور من عمری را با درد عشق تو سر کرده است و جز درد تو، هیچگاه در پی درمان نبوده و غم درمان نداشته است.
هوش مصنوعی: کسی مانند نورعلی به حریم وصال تو راه مییابد که بیابانهای راه را با چشم گریان و غمناک بپیماید؛ یعنی رسیدن به وصال، رنج و اشک بسیار میطلبد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای در دل مشتاقان از عشق تو بستانها
وز حجت بیچونی در صنع تو برهانها
در ذات لطیف تو حیران شده فکرتها
بر علم قدیم تو پیدا شده پنهانها
در بحر کمال تو ناقص شده کاملها
[...]
مشتاق تو در کویت از شوق تو سرگردان
از خلق جدا گشته خرسند بخلقانها
از سوز جگر چشمی چون حلقه گوهرها
وز آتش دل آهی چون رشته مرجانها.
وقتی دل سودایی، میرفت به بُستانها
بیخویشتنم کردی، بوی گُل و ریحانها
گَه نعره زدی بلبل! گَه جامه دریدی گل!
با یاد تو افتادم، از یاد برفت آنها
ای مِهر تو در دلها، وی مُهر تو بر لبها
[...]
ای کرده به عشق تو دل پرورش جانها
گردون چو رخت ماهی نادیده به دورانها
آن را که چو تو سروی در خانه بود دایم
از بیخبری باشد رفتن سوی بستانها
آن را که گل رویش زردی ز غمت گیرد
[...]
از پیرهنت بویی آمد به گلستانها
کردند پر از نکهت گلها همه دامانها
با رشته همه چاکی شد دوخته وین طرفه
کز رشته زلف تست این چاک گریبانها
تا خوان جمالت را آراست به سبزی خط
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.