گنجور

 
حکیم نزاری قهستانی
 

خون رز بر خاک می‌ریزی مریز

می‌کنی در خون خود با ما ستیز

یار باشی به گران‌جانی مکن

بیش ازین منشین سبک‌تر باش خیز

حاضرِ فرزندِ وقتِ خویش باش

گر نداری طاقت ای بابا گریز

بر بساط بزم مستان الست

چون نزاری پاک باز و خصل ریز

تو چه دانی چون کند از هم جدا

هالک و ناجی به روز رستخیز

تا ز خاک تیره چون خیزد ز حشر

استخوان پوده پوده ریز ریز

قارنِ میدانِ مردِ عشق باش

نه چو قارون بر سر هم نه جهیز

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.