نه بخت با منِ مسکین سری به ره دارد
نه یارم از منِ بی چاره یاد می آرد
بیا و بر ورقِ رویِ زعفرانم بین
که دیده ژاله به رخ بر چو لاله می بارد
مراد حاصل و من غافل و همین باشد
سزایِ آن که شبِ وصل شکر نگزارد
شبِ وصال تو بوده ست قدر و من مدهوش
خیال مست نباشد چنان که پندارد
تو در کنار و منی واله از میان رفته
محبّ چه گونه شود محو اگر نه بسپارد
توانی از لبِ چون انگبین شفا دادن
گرم فراق به نیشِ جفا بیازارد
مجال نیست که رویت به خواب بینم باز
وگر به چشم درآیی سرشک نگذارد
به ناز خفته ز خود بی خبر شبانِ دراز
چه غم خورد که نزاریِ زار می زارد
ز ژالۀ مژه چشمش چو ابرِ تر دامن
سوادِ خاکِ قهستان به خون بیاغارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از بدبختی و بیاعتنایی یار مینالد و افسوس میخورد که در شب وصال، که برایش شب قدر بود، از سرِ مستی و بیخودی قدر آن را ندانست و شکرش را نگزارد. اکنون در فراق خوابش نمیبرد و اشک امانش نمیدهد و تنها لب یار را درمان دردش میداند. در پایان نزاری خود را گریانی تصویر میکند که اشک خونینش خاک قهستان را رنگین کرده، در حالی که معشوق آسوده و بیخبر خفته است.
هوش مصنوعی: نه بخت با منِ بیچاره همراهی و سرِ سازگاری دارد و نه یارم از منِ درمانده یادی میکند.
هوش مصنوعی: بیا و بر چهرهٔ زردم که چون برگی زعفرانی است بنگر که چشمم اشکی چون ژاله بر آن میبارد و آن را مانند لاله سرخ میکند.
هوش مصنوعی: آرزویم برآورده شده بود و من از آن غافل بودم. سزای کسی که شب وصال را شکر نگزارد همین است.
هوش مصنوعی: شب وصال تو برای من شب قدر بود و من بیخود و مدهوش بودم. خیالِ آدمِ مست آنگونه نیست که خودش گمان میکند و او قدر آن را درنمییابد.
هوش مصنوعی: تو در کنارم بودی و من شیدا و از خود رفته بودم. عاشق تا خود را به معشوق نسپارد چگونه در او محو و فانی میشود؟
هوش مصنوعی: اگر جدایی با نیشِ جفا مرا بیازارد، تو میتوانی با لب شیرین چون عسلت مرا درمان کنی.
هوش مصنوعی: دیگر فرصتی نیست که چهرهات را در خواب ببینم، چون خوابم نمیبرد. و اگر هم به چشمم بیایی، اشک نمیگذارد تو را ببینم.
هوش مصنوعی: معشوق در شبهای دراز با ناز خفته و از همهچیز بیخبر است. او چه غمی دارد که نزاریِ زار مینالد؟
هوش مصنوعی: چشم نزاری از اشک مژگان مانند ابری بارانزاست که سراسر خاک قهستان را به خون آغشته میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خدایگانرا از چشم زخم ملک چه باک
چو بخت آتش فتح و سپند میآرد
هنوز ماه ز تایید تو همی تابد
هنوز ابر ز انعام تو همی بارد
ز خشکسال حوادث چگونه خشک شود
[...]
که میرود به شفاعت که دوست بازآرد
که عیش خلوت بی او کدورتی دارد
که را مجال سخن گفتن است به حضرت او
مگر نسیم صبا کاین پیام بگزارد
ستیزه بردن با دوستان همین مثلست
[...]
نه محرمی که پیامی به یار بگذارد
نه هم دمی که دمی خاطرم نگه دارد
چنان ستیزه نداند سپهرِ بی رحمت
که خون ز دیدۀ من دم به دم فرو بارد
جهانِ سست قدم ار شکسته حالی را
[...]
ضیاء دولت و دین ایکه ما در ارکان
بصد قران چو تو فرزند نامور نارد
بخشکسال کرم بر سر نهال امید
ز ابر دست تو باران جود میبارد
کمینه چاکرت امروز با سه چاریار لطیف
[...]
قدح بدور لیت پر ز خون دلی دارد
غمش میاد کز اینسان دلی بدست آرد
زمینه به جرعه بده آب و نخم عشرت کار
که خواجه آن درود از جهان که میکارد
میان زاهد و رندان ز باده دریاهاست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.