دل ببرد از من بتی زیبا نگاری
ماهرویی سرو قدّی گل عذاری
عاشقم عاشق بگفتم آشکارا
عاشقی چندین گناهی نیست باری
کارِ من بر رویِ نیکو حال کردن
هر کسی حالی دگر دارند و کاری
یار با ما در میان آید چه باشد
سرزنش گو می کنید از هر کناری
چون امیدِ وصل خواهد بود شاید
گر بباید برد یک چند انتظاری
هر که را بر خرمنِ گل دست باید
گو مکش انگشت باز از زخمِ خاری
گو در این دریا مرو بد دل که زان پس
نیست بیرون آمدن را اختیاری
هر که بر جان لرزد از عشقش چه حاصل
مستِ عرفان را نباشد اعتباری
در وفایِ عهدِ یاری چون نزاری
تا به دست آید بباید روزگاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از دلباختگی به معشوقی زیبا میگوید و آشکارا به عاشقی خود اقرار میکند و آن را گناه نمیشمارد. او سرزنش دیگران را با امید همراهی یار ناچیز میداند و انتظار و زخم خار را بهای رسیدن به وصال میشمارد. سپس هشدار میدهد که دریای عشق جای سستدلان و ترسندگان بر جان نیست و در پایان، وفاداری خود، نزاری، را کمیاب و دیریاب معرفی میکند.
هوش مصنوعی: معشوقی زیبا و نگارین دلم را ربود؛ معشوقی با چهرهای چون ماه، قامتی چون سرو و گونهای چون گل.
هوش مصنوعی: آشکارا گفتم که عاشقم، آری عاشقم؛ عاشقی آخر گناهی چندان بزرگ نیست.
هوش مصنوعی: کار من این است که دل و حال خود را صرف چهرهٔ زیبا کنم؛ هر کسی حال و کار دیگری دارد.
هوش مصنوعی: اگر یار به جمع ما بیاید و با ما همراه شود، چه باک؛ بگذار از هر سو سرزنشمان کنند.
هوش مصنوعی: چون امید وصال در کار است، رواست اگر مدتی رنج انتظار را تحمل کنیم.
هوش مصنوعی: به هر کس که میخواهد به خرمن گل دست یابد بگو از زخم خار دست نکشد؛ یعنی رسیدن به وصال بیتحمل رنج ممکن نیست.
هوش مصنوعی: به آدم ترسو و سستدل بگو در این دریای عشق قدم نگذارد، زیرا پس از ورود، دیگر اختیار بیرون آمدن ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که از عشق یار بر جان خود بترسد، عشقش حاصلی ندارد؛ مستِ معرفت به جان خود اعتنا و اعتباری نمینهد.
هوش مصنوعی: یاری که مانند نزاری در وفای به عهد پایدار باشد، روزگاری دراز لازم است تا به دست آید؛ یعنی چنین وفاداری کمیاب است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من به هر جوری نخواهم کرد زاری
زانکه دولت باشد از خوی تو خواری
گفتهای: خونت بریزم،سهل باشد
بعد ازین گر بر سرم شمشیر باری
گو: بیاموز، ابر نیسانی، ز چشمم
[...]
با من این بودت ز اول شرط باری
کآخر الأمرم به یاد همه نیاری
بسکه با شوریدگان چون زلف مشکین
عهد بستی و شکست از بیقراری
با رقیبان گرانجان بیش منشین
[...]
زان فشانم اشک در هر رهگذاری
تا به دامان تو ننشیند غباری
زلفت از هر حلقه میبندد اسیری
چشمت از هر گوشه میگیرد شکاری
از برای بی قراران محبت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.