زان فشانم اشک در هر رهگذاری
تا به دامان تو ننشیند غباری
زلفت از هر حلقه میبندد اسیری
چشمت از هر گوشه میگیرد شکاری
از برای بی قراران محبت
آه اگر زلف تو نگذارد قراری
اختیاری آید اندر دست ما را
گر گذارد عشق در دست اختیاری
چشم تو گر گوشهٔ کارم نگیرد
پیش نتوانم گرفتن هیچ کاری
رنج عشقت راحت هر دردمندی
زخم تیغت مرهم هر دل فکاری
از کنارم رفته تا آن سرو بالا
جوی اشکم میرود از هر کناری
گوشهای خواهم نهان از چشم مردم
تا به کام دل بگریم روزگاری
تا گره بگشاید از کارم فروغی
بستهام دل را به زلف تاب داری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زلف و چشم یار و بیاختیاری عاشق در برابر عشق است. شاعر اشکریختن خود را برای نشاندن گرد راه یار میداند، رنج و زخم عشق را مایهٔ آرامش و درمان میشمارد و از دوری یار سروقامت گریان است. در پایان با بازی میان «گره گشودن» و «دل بستن به زلف تابدار» گشایش کار خود را در همان بند زلف میجوید.
هوش مصنوعی: برای این در هر گذرگاهی اشک میریزم که خاک راه را بنشانم و گردی بر دامن تو ننشیند.
هوش مصنوعی: زلف تو با هر حلقهاش اسیری را به بند میکشد و چشم تو از هر گوشه شکاری میگیرد؛ یعنی زیباییات از هر سو دل میرباید.
هوش مصنوعی: آه از حال بیقراران عشق، اگر زلف پریشان تو برایشان آرام و قراری باقی نگذارد.
هوش مصنوعی: اگر عشق اختیاری در دست ما بگذارد، آنگاه ما هم صاحب اختیار خواهیم شد؛ یعنی عاشق از خود اختیاری ندارد و همه در دست عشق است.
هوش مصنوعی: اگر چشم تو گوشهٔ نگاهی به کار من نکند و یاریام ندهد، از عهدهٔ هیچ کاری برنمیآیم.
هوش مصنوعی: رنج عشق تو مایهٔ آسایش هر دردمند است و زخم شمشیر تو مرهم هر دل زخمی.
هوش مصنوعی: از وقتی آن یار سروقامت از کنارم رفته، از هر سو جوی اشک من روان است.
هوش مصنوعی: گوشهای دور از چشم مردم میخواهم تا مدتی دراز به دلخواه خود گریه کنم.
هوش مصنوعی: فروغی، برای آنکه گره از کارم باز شود، دلم را به زلف پرپیچوتاب یار بستهام؛ با این تناقض که گشایش را از گرههای زلف میجوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل ببرد از من بتی زیبا نگاری
ماهرویی سرو قدّی گل عذاری
عاشقم عاشق بگفتم آشکارا
عاشقی چندین گناهی نیست باری
کارِ من بر رویِ نیکو حال کردن
[...]
من به هر جوری نخواهم کرد زاری
زانکه دولت باشد از خوی تو خواری
گفتهای: خونت بریزم،سهل باشد
بعد ازین گر بر سرم شمشیر باری
گو: بیاموز، ابر نیسانی، ز چشمم
[...]
با من این بودت ز اول شرط باری
کآخر الأمرم به یاد همه نیاری
بسکه با شوریدگان چون زلف مشکین
عهد بستی و شکست از بیقراری
با رقیبان گرانجان بیش منشین
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.