تا در خرابه ی دلِ ما خانه کردهای
خلوتسرای سینه چو کاشانه کردهای
کنج دلم نه لایق گنج غم تو بود
آری مقامِ گنج به ویرانه کردهای
آن بود بس مرا که شدم آشنای تو
یکبارهام ز مشغله بیگانه کردهای
یک جرعه بیقرار کند پیل مست را
زین باده بر سرم که به پیمانه کردهای
دیوانه گر به سلسله عاقل شود چرا
ما را به زلفِ سلسله دیوانه کردهای
خالِ لبت به دولتِ این حالم اوفکند
دربندِ دامم از پی این دانه کردهای
خود را به چشم مدّعیان وانمودهای
اندر زبانِ خلق چو افسانه کردهای
منمای شمعِ روی به هر کس که خلق را
نادیده بر جمال چو پروانه کردهای
یکباره پرده از سَرِ سِر برگرفتهای
خوش رفتهای نزاری و مردانه کردهای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به احساسات و تأثیرات عشق و غم در دل اشاره میکند. او میگوید که حضور معشوق در خرابه دلش، باعث ایجاد خلوت و آسایش در سینهاش شده و مقام درد را در این ویرانی پذیرفته است. شاعر به آشنایی با معشوق اشاره میکند که او را از مشغلههای دیگر جدا کرده و از عشقی که به او دارد، دیوانه شده است. همچنین به تأثیر خال لب معشوق و جاذبهاش اشاره میکند و از اینکه خود را به انبوه مدعیان نشان داده، سخن میگوید. در نهایت، شاعر از معشوق میخواهد که زیباییاش را پنهان نکند و او را با دیگران مقایسه نکند. به طور کلی، این شعر بیانگر عشق عمیق و پیچیدگیهای آن است.
هوش مصنوعی: تو در گوشه خرابه دل ما ساکن شدهای، مانند اینکه در سینه ما خانهای برقرار کردهای.
هوش مصنوعی: در دل من جایی برای غم تو نیست، اما تو آنقدر ارزشمند هستی که حتی یک ویرانه نیز نمیتواند مقام و جایگاه تو را در بر بگیرد.
هوش مصنوعی: من به خاطر آشنایی ناگهانی با تو، همه مشغلههای دیگر را فراموش کردهام و تمام توجهام معطوف به تو شده است.
هوش مصنوعی: یک جرعه از این شراب میتواند فیل مست را بیقرار کند. این باده بر سر من بریز که تو آن را در پیمانه آماده کردهای.
هوش مصنوعی: اگر دیوانه بر این فکر شود که عاقل شود، پس چرا تو ما را با موهای پیچیده و زلف دیوانه کنی؟
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی لب تو باعث شده که حال و روز من اینگونه باشد. من به دام عشق تو افتادهام، و تو به دنبال این اشتها و زیبایی هستی.
هوش مصنوعی: تو خودت را در نظر کسانی که ادعای دانایی و فهم دارند، به نوعی نشان دادهای که مردم دربارهات داستانها و افسانهها بسازند.
هوش مصنوعی: به هیچ کس شمع وجودت را نشان نده که مانند پروانه، زیبایی را نادیده گرفتهای و فقط به ظاهر جذب شدهای.
هوش مصنوعی: ناگهان پرده را از روی راز برداشتهای و با دلگرمی و شجاعت به راهی رفتهای که نشاندهندهی اعتماد به نفس توست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.