در خاطر منی و به دل تیغ میزنی
خوش میکنی به دوستی ای شوخ دشمنی
رویی چو سیم دیدم ریختم خیال خام
خوردم چو تیغ ناز تو دیدم که آهنی
باری چنان بزن که نگیرد به دامنت
گر میزنی بر آتشم ای زلف دامنی
کس منع خوشهچین نظر چون تو مینکرد
با خوشهای مگر چه کم آید ز خرمنی
عشق تو چید سنگ ملالت به دور من
بر من ز کید مدعیان ساخت مأمنی
چون سوختی بر آتش غم آشیان دل
بازی بده به حلقهٔ زلفش نشیمنی
جرمی که رفته ز اهل نظر چیست خود بگو
چشم نظاره روشن و این روی دیدنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوقی گله میکند که در ظاهر دوست است ولی با تیغ ناز دل او را میزند و دلی سخت چون آهن دارد. از او میخواهد که دستکم نگاهی را از عاشق دریغ نکند، زیرا خوشهای از خرمن زیبایی او چیزی کم نمیکند. شاعر اندوه عشق را پناهگاهی در برابر رقیبان میداند و در پایان میگوید نگاه کردن به رویی چنین دیدنی گناه اهل نظر نیست.
هوش مصنوعی: تو در یاد و خاطر منی و با این حال بر دلم شمشیر میزنی؛ ای معشوق شوخ و بیپروا، دشمنی را در لباس دوستی چه خوب انجام میدهی.
هوش مصنوعی: چهرهای سپید چون نقره دیدم و خیال خامی در سر پروراندم. اما وقتی ضربهٔ شمشیر نازت را خوردم، فهمیدم که دلت مانند آهن سخت است. «سیم»، «ریختن»، «خام» و «آهن» به ریختهگری فلز ایهام دارند.
هوش مصنوعی: ای زلف، اگر با دامن خود آتش عشق مرا تیزتر میکنی، دستکم طوری بزن که این آتش به دامن خودت نگیرد. در «دامن زدن بر آتش» به معنای شعلهور کردن آن ایهام هست.
هوش مصنوعی: کسی مانند تو نباید خوشهچینِ نگاه را از خود براند. از خرمنی بزرگ، اگر خوشهای برداشته شود چه کم میشود؟ یعنی نگاهی از سوی عاشق از زیبایی تو چیزی نمیکاهد.
هوش مصنوعی: عشق تو گرداگرد من سنگهای اندوه چید، و همین اندوه برای من پناهگاهی ساخت که از نیرنگ مدعیان و رقیبان در امان باشم.
هوش مصنوعی: اکنون که لانهٔ دل مرا در آتش غم سوزاندی، دستکم در حلقهٔ زلف او جایی برای نشستنش فراهم کن.
هوش مصنوعی: خودت بگو که اهل نظر و صاحبان نگاه چه گناهی کردهاند؟ چشمِ بیننده روشن است و این روی هم شایستهٔ دیدن است، پس نگاه کردن به آن جرم نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
درشرط ما نبود که با من تو این کنی
دل پیش من نهادی و بفریفتی مرا
آگه نبودهام که همی دانه افکنی
پنداشتم همی که دل از دوستی دهی
[...]
ای اصل تو ز خاک سیاه و تن از منی
در سر منی مکن که به ترکیب چون منی
آنکو ز خاک باشد آخر رود به خاک
او را کجا رسد سخن مایی و منی
از آهن مذهب معمور کرده باش
[...]
ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
در شرط تو نبود که با من تواین کنی
از مرگ تو نشست بهر گوشه ماتمی
وزسوگ تو بخاست زهر کلبه شیونی
زین سهمگین مصیبت وزین سهمناک مرگ
آتش فتاد دردل هر سنگ و آهنی
ای آسمان که بر سر ما چرخ میزنی
در عشق آفتاب تو همخرقه منی
والله که عاشقی و بگویم نشان عشق
بیرون و اندرون همه سرسبز و روشنی
از بحر تر نگردی و ز خاک فارغی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.