ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
درشرط ما نبود که با من تو این کنی
دل پیش من نهادی و بفریفتی مرا
آگه نبودهام که همی دانه افکنی
پنداشتم همی که دل از دوستی دهی
بر تو گمان که برد که تو دشمن منی؟
دل دادن تو از پی آن بود تا مرا
اندر فریبی و دلم از جای برکنی
کشتی مرا به دوستی و کس نکشته بود
زین زارتر کسی را هرگز به دشمنی
بستی به مهر با دل من چند بار عهد
از تو نمیسزد که کنون عهد بشکنی
با تو رهیت را چو به دل ایمنی نبود
زین پس به جان چگونه بود بر تو ایمنی؟
خرمن ز مرغ گرسنه خالی کجا بود؟
ما مرغکان گرسنه ایم و تو خرمنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه گلایهٔ عاشق از معشوقی است که اظهار دوستی کرد اما در واقع دشمنی ورزید. شاعر میگوید معشوق مانند صیاد با دل دادن دانه پاشید و او را فریفت و پیمان محبت را شکست. او که دیگر بر دل و جانش از معشوق ایمن نیست، در پایان اعتراف میکند که باز هم مانند مرغ گرسنهای که از خرمن جدا نمیشود، ناچار گرد معشوق میگردد.
هوش مصنوعی: ای کسی که اظهار دوستی کردی ولی همیشه دشمنی ورزیدی، در پیمان ما نبود که تو با من چنین رفتاری کنی.
هوش مصنوعی: دلت را پیش من گذاشتی و مرا فریب دادی. خبر نداشتم که مانند صیاد دانه میپاشی تا مرا به دام بیندازی.
هوش مصنوعی: گمان میکردم که از سر دوستی به من دل میدهی. چه کسی گمان میبرد که تو دشمن من باشی؟
هوش مصنوعی: دل دادن تو برای آن بود که مرا بفریبی و دلم را از جا بکنی و بیقرارم کنی.
هوش مصنوعی: مرا با دوستی کشتی، و هرگز کسی را حتی با دشمنی اینقدر زار و دردناک نکشته بودند.
هوش مصنوعی: چند بار با دل من پیمان محبت بستی. شایستهٔ تو نیست که اکنون پیمانت را بشکنی.
هوش مصنوعی: وقتی بندهٔ تو (یعنی شاعر) از جهت دلش از تو در امان نبود، از این پس چگونه میتواند بر جان خود از تو ایمن باشد؟
هوش مصنوعی: خرمن هرگز از مرغان گرسنه خالی نمیماند. ما مانند مرغکان گرسنهایم و تو خرمنی، پس ناچار گرد تو میگردیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای اصل تو ز خاک سیاه و تن از منی
در سر منی مکن که به ترکیب چون منی
آنکو ز خاک باشد آخر رود به خاک
او را کجا رسد سخن مایی و منی
از آهن مذهب معمور کرده باش
[...]
ای دوستی نموده و پیوسته دشمنی
در شرط تو نبود که با من تواین کنی
از مرگ تو نشست بهر گوشه ماتمی
وزسوگ تو بخاست زهر کلبه شیونی
زین سهمگین مصیبت وزین سهمناک مرگ
آتش فتاد دردل هر سنگ و آهنی
ای آسمان که بر سر ما چرخ میزنی
در عشق آفتاب تو همخرقه منی
والله که عاشقی و بگویم نشان عشق
بیرون و اندرون همه سرسبز و روشنی
از بحر تر نگردی و ز خاک فارغی
[...]
آسودهخاطرم که تو در خاطر منی
گر تاج میفرستی و گر تیغ میزنی
ای چشم عقل، خیره در اوصاف روی تو
چون مرغ شب که هیچ نبیند به روشنی
شهری به تیغ غمزهٔ خونخوار و لعلِ لب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.