ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است
دل من بی لب لعل نمکینت ریش است
گر کنم روز و شب اندیشه وصلت چه عجب
عاشق غمزده پیوسته محال اندیش است
جور خوبان ز وفا گرچه بود بیش، ولی
ای وفا اندک من! جور تو بیش از بیش است
دل من وصل تو مشکل به کف آرد زانرو
کاحتشام تو نه مقدار من درویش است
جور و خواری همه کس را بود از بیگانه
من بی طالع سودا زده را از خویش است
گرچه آزار و جفا مذهب خوبان باشد
بت بی رحم مرا کشتن عاشق کیش است
گرچه لعل لب تو چشمه نوش است ولی
از رقیبان تو بسیار به جانم نیش است
سر نثار قدمش کرد نسیمی و هنوز
خجل از کرده خویش آمد و سر در پیش است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از اندیشهٔ پیوسته به معشوق، دوری وصال و فاصلهٔ مقام معشوق با درویشیِ خود سخن میگوید. او از ستمی گله دارد که از معشوق و آشنایان و رقیبان به او میرسد و بیش از ستم دیگر زیبارویان است. در پایان، نسیمی سر خود را فدای معشوق میکند و باز هم این فدا را ناچیز میداند و شرمسار و سربهزیر است، و بدینسان سخن به همان «سر در پیش» بیت آغاز بازمیگردد.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که از اندیشهات همیشه سر به زیر و در فکرم، دلم بدون لب سرخ و شیرین و بانمک تو زخمی است. «نمک» با «ریش» (زخم) تناسب دارد، چون نمک بر زخم سوزش میآورد.
هوش مصنوعی: اگر شب و روز به رسیدن به تو فکر کنم، جای شگفتی نیست؛ عاشقِ غمگین همیشه در اندیشهٔ چیزهای ناممکن است.
هوش مصنوعی: هرچند ستم زیبارویان همیشه بیش از وفایشان است، ای کموفای من، ستم تو از همه بیشتر است.
هوش مصنوعی: دلم به سختی میتواند به وصال تو برسد، زیرا شکوه و مقام تو در اندازهٔ من درویشِ بیچیز نیست.
هوش مصنوعی: همه از بیگانه ستم و خواری میبینند، اما من بداقبالِ شیدا این رنج را از خودی و آشنا میکشم.
هوش مصنوعی: هرچند آزار و جفا کردن آیین زیبارویان است، معشوق سنگدل من آیینش کشتن عاشق است.
هوش مصنوعی: هرچند لب سرخ تو چشمهٔ شیرینی و نوش است، از رقیبانت نیشهای بسیار به جانم میرسد. «نوش» و «نیش» در برابر هم آمدهاند.
هوش مصنوعی: نسیمی سر خود را فدای قدم معشوق کرد، اما هنوز از ناچیزی این پیشکش شرمنده است و سر به زیر افکنده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش است
آه ازین راه درازی که ترا در پیش است
پیش جمعی که ز باریک خیالان شده اند
در جهان نوشی اگر هست، نهان در نیش است
بیشتر عفو خداشامل حالش گردد
[...]
گرچه عمریست که دل از غم عشقت ریش است
لیک چندیست که این غائله بیش از پیش است
بهرۀ من همه زان نخل شکر بر زهر است
قسمت من همه زان چشمۀ نوشین نیش است
هر که شد طرۀ هندوی ترا حلقه بگوش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.