لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلام
با تو گفتم معنی علم لدنی والسلام
قبله جان روی او دان در دو عالم تا ابد
گر به رب کعبه ایمان داری و بیت الحرام
گرد رخسار و دو زلف عنبرین می کن طواف
تا شوی حاجی و گردی در مسلمانی تمام
مظهر ذات خدا دان آن رخ چون ماه را
گر ز ابراری که جای اهل فضل است این مقام
جنت و غلمان و حور و کوثر و ماء معین
در رخ و زلفش ببین چون نور دیده در ظلام
قامت و زلف و دهانش چون الف لام است و میم
گر نداری صدق «والله العزیز ذوانتقام »
گر هوس داری نمازی کان بود مقبول حق
ابرویش محراب ساز و چشم مستش را امام
معنی توریت و فرقان شرح انجیل و زبور
از خطش برخوان که هست آن در عدد بی میم و لام
چشم جان بگشا و در مرآت رویش کن نظر
تا ببینی رؤیة الحوراء فی وجه الحسام
ای ز رویت آفتاب و ماه را نور و ضیا
وی ز حسنت حور و غلمان لطف و خوبی کرده وام
صورت نور تجلی روی چون ماهت نمود
همچو مصباح زجاج و باده روشن ز جام
قاصرات الطرف لم یطمث بیان حسن توست
آن که «حورا» گفت و «مقصورات »، ایزد، «فی الخیام »
هر که را حبل المتین زلف سمن سای تو نیست
همچو کافر در ضلالت می پزد سودای خام
ای «سواد الوجه فی الدارین » خال و خط تو
داده کار هردو عالم را به زیبایی نظام
تا به فضل حق نسیمی بنده عشق تو شد
چرخ و ماه و زهره و خورشید هستندش غلام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی بر پایهٔ اندیشهٔ حروفیه، چهرهٔ معشوق را لوح محفوظ و جلوهگاه ذات خدا میداند و اجزای آن، یعنی زلف و خال و خط و ابرو، را با حروف و آیههای قرآن و آیینهای دینی چون قبله و طواف و نماز و محراب برابر مینهد. شاعر بهشت و حور و کوثر و معنای کتابهای آسمانی را در روی یار میبیند و کسی را که به زلف او چنگ نزند گمراه میشمارد. در پایان، نسیمی خود را بندهٔ این عشق میخواند که به برکت فضل حق، افلاک و ستارگان غلام او شدهاند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ یار همان لوح محفوظ است و زلف و خال و خط او کلام خداست که بر آن نوشته شده. معنای علم لدنی، یعنی دانشی که بیواسطه از نزد خدا میرسد، را به تو گفتم و سخن تمام است.
هوش مصنوعی: اگر به خداوند کعبه و خانهٔ حرام ایمان داری، بدان که قبلهٔ جان در هر دو جهان و تا ابد روی اوست.
هوش مصنوعی: گرد چهره و دو زلف خوشبوی او طواف کن تا حاجی شوی و مسلمانیات کامل گردد.
هوش مصنوعی: اگر از نیکان هستی، آن روی ماهمانند را جلوهگاه ذات خدا بدان، زیرا این مقام جایگاه اهل فضل است. «فضل» احتمالاً اشاره به فضلالله، پایهگذار حروفیه، هم دارد.
هوش مصنوعی: بهشت و غلمان و حوریان و کوثر و آب روان را در چهره و زلف او ببین، همانگونه که نور چشم در تاریکی دیده میشود.
هوش مصنوعی: قامت و زلف و دهان او مانند حروف «الف» و «لام» و «میم» آغاز سورههاست. اگر این را باور نداری، بدان که خداوند عزیز و انتقامگیرنده است.
هوش مصنوعی: اگر آرزوی نمازی داری که نزد خدا پذیرفته شود، ابروی او را محراب و چشم مستش را امام خود قرار بده.
هوش مصنوعی: معنای تورات و قرآن و شرح انجیل و زبور را از خط چهرهٔ او بخوان، که آن خط از نظر شمار حروف، بی «میم» و «لام» است. این سخن اشارهای حروفی به شمار حروف دارد و معنای دقیقش روشن نیست.
هوش مصنوعی: چشم جان را باز کن و در آینهٔ روی او بنگر تا جلوهٔ حور را همچون تصویری بر تیغ صیقلی ببینی.
هوش مصنوعی: ای کسی که خورشید و ماه نور و روشنی خود را از روی تو دارند، و حوریان و غلمان لطف و زیبایی را از حسن تو وام گرفتهاند.
هوش مصنوعی: روی ماهمانند تو صورت نور تجلی الهی را نشان داد، مانند چراغی در شیشه و شرابی که از جام میدرخشد. اشاره به آیهٔ نور است.
هوش مصنوعی: آیهٔ «حوریانی فروهشتهچشم که کسی به آنان دست نزده» وصف زیبایی توست؛ همان خدایی که از «حوریان پردهنشین در خیمهها» سخن گفت، تو را وصف کرده است.
هوش مصنوعی: هر کس به زلف خوشبوی تو، که همان ریسمان استوار الهی است، چنگ نزند، مانند کافر در گمراهی خیالهای خام میپرورد.
هوش مصنوعی: ای کسی که خال و خط تو همان «سیهرویی در هر دو جهان» است که اهل عرفان از آن یاد کردهاند، زیبایی تو کار هر دو عالم را سامان داده است.
هوش مصنوعی: از آن زمان که نسیمی به فضل خدا بندهٔ عشق تو شد، آسمان و ماه و زهره و خورشید غلام او شدهاند. «فضل» به فضلالله حروفی نیز اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای ز سیمینه فکنده در بلورینه مدام
هم بساعد چون بلوری هم بتن چون سیم خام
سرو داری ماه بار و ماه داری لاله پوش
لاله داری باده رنگ و باده داری لعل فام
زلف تو مشک سیاه و جعد تو شمشاد تر
[...]
آن زبرجد رنگ مشکین بوی و طعمش طعم شهد
رنگ دیبا دارد و بوی قماری عود خام
چون تو ببریدی شود هر یک از آن ده ماه نو
ور نبری باشد او در ذات خود ماه تمام
تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فام
بوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام
از شکوفه باد در بستان شده لؤلؤ فشان
وز شقایق سنگ در صحرا شده بیجاده فام
حور عین از خلد اگر عمدا ببستان بگذرد
[...]
حلم باید مرد را تا کار او گیرد نظام
صبر باید تا ببیند دوست دشمن را به کام
عادت ایوب و ابراهیم صبر و حلم بود
شد به صبر و حلم پیدا نام ایشان از انام
صنع یزدان همچنانکایوب و اپراهیم را
[...]
ای همیشه بوده راه دین احمد را قوام
همچنان چون پیش ازین ملک ملکشه را نظام
عفو تو خط درکشد هر جا که بیند یک خطا
اسم تو گردن نهد آنجا که بیند یک تمام
آسیای فتنه فرق دشمنت را کرد آس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.