بر من جفا ز غمزه یار است والسلام
خون در دلم ز جور نگار است والسلام
ای صبح! دم ز مهر مزن کافتاب ما
رخسار آن خجسته عذار است والسلام
ای باد! اگر به زلف نگارم رسی بگو
دل بی تو بی شکیب و قرار است والسلام
تا هست جام نرگس شهلای او چنین
کارم همیشه خواب و خمار است والسلام
حبل المتین و عروه وثقای اهل حال
آن جعد زلف غالیه بار است والسلام
بی وصل گل، مپرس که چون است عندلیب
چون واقفی که همدم خار است والسلام
ای بی خبر ز یار! چه پرسی نشان دوست
دنیا و آخرت همه یار است والسلام
ای سالک از مقام حقیقت مپرس حال
سرها ببین که بر سر دار است والسلام
ای دلبری که طالب عیشی به کام دل
ساقی رسید و فصل بهار است والسلام
ار نی حکایتی که میان من است و یار
شب تا به روز بوس و کنار است والسلام
زانرو رسید کار نسیمی به سر که او
با زلف دلبرش سر و کار است والسلام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عرفانی با ردیف «است والسلام» حالِ عاشقی را بیان میکند که از غمزه و جفای یار دلش خون است. شاعر چهره و زلف یار را خورشید و ریسمان استوارِ اهل حال میداند و همهچیزِ دنیا و آخرت را خودِ یار میبیند. در میانهٔ غزل به بهای حقیقتگویی و سرهای بر دار رفته اشاره میکند. در پایان از عیش و وصال سخن میگوید و کار خود را به سر و کار داشتن با زلف دلبر پیوند میدهد.
هوش مصنوعی: آنچه بر من ستم میکند، نگاه و غمزهٔ یار است و بس. دلم از ستم آن زیباروی پر از خون است، و سخن همین است.
هوش مصنوعی: ای صبح، از خورشید و از مهر لاف مزن، زیرا خورشید ما چهرهٔ آن یارِ خجستهرخسار است. در «مهر» به هر دو معنای خورشید و محبت اشاره شده است.
هوش مصنوعی: ای باد، اگر به زلف یارم رسیدی به او بگو که دلم بی تو صبر و آرام ندارد.
هوش مصنوعی: تا چشم سیاه و خمارِ او که مانند جام شراب است چنین مستکننده است، کار من همیشه مستی و خواب و خماری است.
هوش مصنوعی: آن حلقههای زلفِ خوشبو و عطرافشانِ یار، همان ریسمان محکم و دستاویز استوارِ اهل حال و سالکان است. شاعر با این تعبیرهای قرآنی زلف یار را نشانه و وسیلهٔ رسیدن به حق میشمارد.
هوش مصنوعی: نپرس که بلبل بیوصال گل چه حالی دارد. خودت میدانی که همدم خار است و جز رنج همراهی ندارد. منظور حال عاشقِ دور از معشوق است.
هوش مصنوعی: ای کسی که از یار بیخبری، چرا نشانی دوست را میپرسی؟ دنیا و آخرت همه خودِ یار است و جز او چیزی نیست.
هوش مصنوعی: ای سالک، از حال کسانی که به مقام حقیقت رسیدهاند مپرس. سرهایی را ببین که بر سر دار رفتهاند. اشاره است به اینکه بهای گفتن حقیقت جان است، مانند سرنوشت حلاج.
هوش مصنوعی: ای کسی که خوشیِ دلخواه میجویی، اکنون ساقی آمده و فصل بهار است. پس وقت عیش را غنیمت بشمار.
هوش مصنوعی: ماجرایی که میان من و یار است، از شب تا صبح بوسه و در آغوش گرفتن است. «ارنی» احتمالاً اشاره به درخواست دیدارِ موسی است، یعنی خواهشِ دیدار میان من و یار به وصال انجامیده است.
هوش مصنوعی: کار نسیمی از آن رو به پایان و کمال رسید یا سرش در این راه رفت که با زلف دلبرش سر و کار دارد. در این بیت با «سر» و «سر و کار» بازی شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.