دهانت ذرهای گر تنگ بار است
لبت در دلنوازی خرده کار است
دل از دست فراقت میبرد بار
دل من بارکالله بردبار است
چو چشمم در حجاب هفت پرده است
به چشمت اینکه دارم پرده دار است
دل و چشم مرا چون در میان است
مرا زین رهگذر خون در کنار است
به امید تو روزی میشمارم
مرا هر روز خود روز شمار است
سحر قلاشم و در شام رندم
همه شب مستم و روزم خمار است
به دست کس اگر هست اختیاری
مسلمانان مرا این اختیار است
چو گوهر میرود در دست شاهان
که دُرّ نظم ناصر شاهوار است
بماند تا ابد در گوش ایام
گهرهایی که از من یادگار است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان اسارت دل و دلبستگیهای خود میپردازد. او از تنگی دل و کم توانی در برابر عشق سخن میگوید و به زیبایی معشوقش اشاره میکند که چشمانش در پس حجاب هفتپردهای پنهان است. دل و چشم او در تضاد و در راستای عشق قرار دارد و بر فراق و انتظارش تأکید دارد. شاعر به نقش زمان در عشق اشاره میکند و نوعی ناامیدی و سکر و خمار بودن را در زندگی روزمرهاش توصیف میکند. در نهایت، به ارادت خود به معشوق اشاره کرده و یادگارهایی از عشق را بهعنوان گنجی با ارزش معرفی میکند.
هوش مصنوعی: اگر دهانت کمی بسته باشد، لبانت در نوازش دلها کارهای کوچکی را انجام میدهند.
هوش مصنوعی: دل به خاطر آرامش و آسایش از دست میرود، اما غم و بار من، خوشبختانه، قابل تحمل است.
هوش مصنوعی: چشم من به خاطر وجود هفت مانع، نمیتواند به راحتی ببیند و آنچه که من از تو دارم، در حقیقت مانع دیدن تو است.
هوش مصنوعی: دل و چشمانم در میانه این مسیر قرار دارند و به همین دلیل، از این راه، دلم لبریز از غم و خون است.
هوش مصنوعی: هر روز را با امید به تو شمارش میکنم و برایم هر روز، یک روز خاص و مهم است.
هوش مصنوعی: من در سحرگاه قلاشی هستم و در شام به رندی مشغولم. تمام شب مست هستم و در روز گیج و بیحال به سر میبرم.
هوش مصنوعی: اگر دیگران قدرتی دارند، تنها من حق انتخاب دارم و مسئولیت این اختیار به عهده من است.
هوش مصنوعی: هنگامی که گوهرها به دست شاهان میرسند، مانند مرواریدهایی هستند که نظم و ترتیب خاصی دارند و ارزشمند هستند.
هوش مصنوعی: هرچند زمان میگذرد، اما یادگاریهایی که از من باقی مانده، همیشه در ذهن تاریخ خواهد ماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سده جشن ملوک نامدار است
ز افریدون و از جم یادگار است
زمین گویی تو امشب کوه طور است
کز او نور تجلّی آشکار است
گر این روز است شب خواندش نباید
[...]
گل رخسارگانش را بیاراست.
بنفشه زلفکانش را بپیراست.
خوشا وقتا که وقت نوبهار است
مساعد روز و میمون روزگار است
زمین چون لعبت شمشاد زلف است
جهان چون کودک عنبر عذار است
کجا پایت برآید گلستان است
[...]
مشو خاقانیا مغرور دولت
که دولت سایهٔ ناپایدار است
به دولت هر که شد غره چنان دان
که میدانش آتش و او نیسوار است
چو صبح است اول و چون گل به آخر
[...]
نه پنهان بر درستیش آشکار است
اثرهایی کز ایشان یادگار است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.