صلای عشق قدیم است و از ازل باشد
هدایت ابد و ملک لم یزل باشد
بیار باده چو دانستهای که مخمورم
که نور علم همان به که در عمل باشد
مرا به علت و معلول نیست تصدیقی
ز ما تصور شاذ است و بی علل باشد
مگوی قول مخالف مرا ز گوشهٔ راست
که گوش هوش رهی مایل غزل باشد
ز صحبت تو نبُرم به زخم تیغ اجل
اجل چه نسبت من صاحب اجل باشد
در آن محله ز ما با تو در محل سخنی
نسیم صبح رساند اگر محل باشد
سیاه خال تو بر اوج ماه منزل کرد
چنین فضول سیاهی مگر زحل باشد
بلندی قد طوبی و همت ناصر
مثال قامت تو در جهان مثل باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به موضوع عشق و جستجوی حقیقت اشاره دارد و بیانگر حالتی پر از شعف و راز است. شاعر از وجود عشق قدیمی و ابدی سخن میگوید که همواره ناب و روشن است. او با اشاره به می و باده، به تاثیری که عشق بر روح و جانش میگذارد، اعتراف میکند و تأکید میکند که لازم نیست به قوانینی چون علت و معلول بپردازد، زیرا عشق خود بینیاز از توجیهات منطقی است. همچنین، شاعر از ایجاد ارتباطی عمیق با محبوبش میگوید و زیبایی و خاص بودن او را در مقایسه با دیگران بیان میکند. در پایان، او به صفات خود و بلندای همت خویش اشاره میکند و به نوعی عشق و زیبایی را در قالبی هنری میتراشد.
هوش مصنوعی: ندای عشق از قدیم وجود داشته و همواره راهنمایی برای زندگی بوده است و آنچه که همیشه و ابدی است، پادشاهی حقیقی خواهد بود.
هوش مصنوعی: نوشیدنی بیاور، چون میدانی که مست و سرخوردهام؛ این بهتر است که نور دانش فقط در عمل و رفتار باشد.
هوش مصنوعی: من به دلیل و نتایج هیچ تأییدی نمیدهم؛ تصور شاداب و ناب خود را در یک حالت بدون علت میدانم.
هوش مصنوعی: نگو که قول مخالف من را از سمت راست بشنوی، زیرا در این صورت گوش شنوا به سمت غزل متمایل میشود.
هوش مصنوعی: نمیتوانم از گفتگو با تو دل بکنم، حتی اگر تقدیر و سرنوشت نمیتواند موجب پایان زندگیام شود.
هوش مصنوعی: در آن محله، اگر صحبتی باشد، نسیم صبح این پیام را به تو میرساند.
هوش مصنوعی: خال سیاه تو بر ماه مانند نقطهای است که به زیباییاش افزوده، آیا این سیاهی از آن زحل نیست که در آسمان میدرخشد؟
هوش مصنوعی: قد طوبی و همت ناصر به قدری بلند و برجسته است که قامت تو در جهان میتواند به عنوان معیاری برای عظمت و بزرگی قرار گیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسی که عشق نورزد سیاه دل باشد
چو سر ز خاک لحد بر زند، خجل باشد
کسی که سر ننهد در رهش، چه سر دارد؟
دلی که جان ندهد در غمش، چه دل باشد؟
هوای دوست ز سر کی برون کند عاشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.