|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر به طوف خاکم آن عاشق نواز آید برون
از سر خاکم به جای سبزه ناز آید برون
رفت سوی خانه خود یار و من تا روز حشر
می نشینم بر امید آنکه باز آید برون
کار خوردان از بزرگان زود می گیرد رواج
شیشه از پیش خم می سرفراز آید برون
گر غمش از نام بگذارد قدم بر سینه ام
جان به استقبال او با صد نیاز آید برون
بسته ام در خدمت زلفش کمر چون سیدا
خضر کی از فکر این عمر دراز آید برون
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلدادگی خود به معشوق سخن می‌گوید و تمنا دارد که اگر روزی او بر سر خاکش بیاید، جانش را به استقبالش خواهد فرستاد. او به یاد معشوق نشسته و در انتظارش است و به قدرت عشقش و تأثیر آن بر زندگی‌اش اشاره می‌کند. شاعر همچنین به صورت نمادین از مشکلات و زحمات زندگی سخن می‌گوید و آرزوی وصال را با درک عمیق از عشق بیان می‌کند. در پایان، شاعر به خدمت‌گذاری به معشوق خود و ناتوانی از درک گذر زمان اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر بر اثر طوفان، من به خاک سپرده شوم، آن معشوق مهربان از دل خاک بیرون می‌آید و به جای سبزه‌های زیبا، جلوه خواهد کرد.
هوش مصنوعی: یار به سمت خانه‌اش رفت و من تا روز قیامت منتظر می‌نشینم که شاید دوباره بیرون بیاید.
هوش مصنوعی: کار افرادی که در مقام والایی هستند سریعاً تأثیر می‌گذارد، همان‌طور که شیشه از پیش از کوره‌ساز به خارج می‌آید و به شکل زیبایی در می‌آید.
هوش مصنوعی: اگر او به خاطر غم خود از نامش بگذرد، قدم‌هایش به قلبم می‌آید و جانم با تمام نیاز به سوی او می‌آید.
هوش مصنوعی: در خدمت زلف او خود را به بند کشیده‌ام، مانند کسی که در انتظار عمر جاودانه‌ای است. اما از فکر به سرانجام این زندگی طولانی چه زمانی می‌توانم رهایی یابم؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر دم از بزم طرب آن دلنواز آید برون
چون مرا بیند رود از ناز و باز آید برون
چون برون آید بقصد کشتنم آن سرو ناز
جان باستقبال او با صد نیاز آید برون
خوشدلم از سنگ بیدادش که لطف و رحمتست
[...]
خضر وقت از خلوت دشت حجاز آید برون
کاروان زین وادی دور و دراز آید برون
من به سیمای غلامان فر سلطان دیده ام
شعلهٔ محمود از خاک ایاز آید برون
عمر ها در کعبه و بتخانه می نالد حیات
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.