مشعل طور تجلیست دل انور ما
دست نورانی موسی است ز پا تا سر ما
اثر سوختگان تا به قیامت باقیست
می توان شمع برافروخت ز خاکستر ما
از شکست دل ما سنگ به فریاد آید
همچو گل داغ شد از پهلوی ما بستر ما
به گرفتاریی مادام سراسر شده چشم
می پرد دیده صیاد به بال و پر ما
پشت آئینه ز جوهر به زمین می آید
می کند موی گرانی به تن لاغر ما
تاج دادن به گدا زینت شاهان باشد
ای هما دور مکن سایه خود از سر ما
می شود صفحه آئینه ز صیقل روشن
جنگ دارند بتان بر سر خاکستر ما
می دهد غنچه گلزار هوس بوی زکام
شود از نشاء می خشک دماغ تر ما
روزگاریست که بر گرد جهان می گردد
سر خورشید فلک در طلب ساغر ما
تکمه تاج سر دولت شاهی مرگ است
کار شمشیر کند بال هما بر سر ما
همچو گل خاطر ما جمع نباشد ز حواس
وقت آنست که بر هم خورد این دفتر ما
ما چو از خانه پریدیم به دام افتادیم
یاد پرواز برون رفته ز بال و پر ما
چشم ما ماتم بسیار حریفان دیدست
کرده در خاک دو صد شیشه می ساغر ما
کار شمشیر کند آه دل مظلومان
خورده از چشمه خون آب دم خنجر ما
از نی کلک تو با ما قفسی بافته اند
استخوانیست نمایان شده از پیکر ما
نیزه خامه ما را به جهان کرد علم
نظر مرحمت میر سخن پرور ما
کام دل از گل خورشید چو شبنم گیرد
سیدا هر که نظر یافت ز چشم تر ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از سوز و روشنی دل عاشق آغاز میشود و آن را به تجلی طور و ید بیضای موسی مانند میکند. سپس از لاغری، گرفتاری در دام، پریشانی خاطر و سوگ یاران سخن میگوید و نشانههای شاهی چون تاج و همای سعادت را برای خود مایهٔ مرگ میشمارد. در پایان شاعر سرافرازی قلم خود را از لطف امیری سخنپرور میداند و در بیت آخر با تخلص سیدا از اثر چشم اشکبار خود یاد میکند.
هوش مصنوعی: دل روشن ما مانند مشعل کوه طور است که تجلی الهی در آن پیداست، و سراپای وجود ما مانند دست نورانی موسی (ید بیضا) درخشان است.
هوش مصنوعی: اثر عاشقان سوخته تا روز قیامت باقی میماند؛ چنانکه از خاکستر ما هم میتوان شمع روشن کرد.
هوش مصنوعی: از شکستن دل ما حتی سنگ هم به ناله درمیآید، و بستر ما از سوزش پهلوی ما مانند گل داغدار شده است.
هوش مصنوعی: چشم صیاد سراسر در آرزوی گرفتار کردن همیشگی ماست و با دیدن بال و پر ما چشمش به طمع میپرد.
هوش مصنوعی: آینه از سنگینی جوهرش پشت به زمین میگذارد؛ تن ما نیز چنان لاغر است که حتی یک تار مو بر آن سنگینی میکند.
هوش مصنوعی: تاج بخشیدن به گدا مایهٔ زینت و بزرگی شاهان است؛ پس ای هما، سایهٔ خود را از سر ما دور مکن.
هوش مصنوعی: صفحهٔ آینه با صیقل خاکستر روشن میشود؛ از این رو زیبارویان بر سر خاکستر ما با هم کشمکش دارند تا آینهٔ خود را با آن جلا دهند.
هوش مصنوعی: غنچهٔ گلزار هوس بوی زکام و بیماری میدهد؛ مغز تر و خیالپرور ما هم از سرمستی شراب خشک و تهی میشود.
هوش مصنوعی: روزگاری است که خورشید آسمان در جستوجوی جام ما گرد جهان میچرخد؛ یعنی جام ما از خورشید هم ارجمندتر است.
هوش مصنوعی: دکمهٔ تاج شاهی در حقیقت مرگ است؛ برای ما بال هما که نشانهٔ پادشاهی است کار شمشیر را میکند و سرمان را میبُرد.
هوش مصنوعی: خاطر ما مانند گل که گلبرگهایش پراکنده است، آسوده و جمع نیست؛ وقت آن رسیده که دفتر وجود ما از هم بپاشد.
هوش مصنوعی: تا از آشیانهٔ خود پر کشیدیم، در دام گرفتار شدیم و حالا حتی یاد پرواز هم از بال و پر ما رفته است.
هوش مصنوعی: چشم ما سوگ بسیاری از یاران و همپیالگان را دیده است و جام ما دویست شیشهٔ شراب را به یاد آنان بر خاک ریخته است.
هوش مصنوعی: آه دل ستمدیدگان کار شمشیر را میکند؛ لبهٔ خنجر ما (آه ما) از چشمهٔ خون آب داده شده است.
هوش مصنوعی: از نی قلم تو برای ما قفسی بافتهاند؛ از تن لاغر ما فقط استخوانی پیداست که چون میلههای قفس است.
هوش مصنوعی: نگاه مهربانی امیر سخنپرور ما، قلم نیزهمانند ما را در جهان سرافراز و نامدار کرد.
هوش مصنوعی: ای سیدا، هر کس از چشم اشکبار ما نظری بیابد، مانند شبنم از گل خورشید به کام دل میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روز هر روزی، خورشید بیاید بر ما
خویشتن برفکند بر تن ما و سر ما
چون شب آید برود خورشید از محضر ما
ماهتاب آید و درخسبد در بستر ما
ما برفتیم و تو دانی و دل غم خور ما
بخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما
از نثار مژه چون گوش تو در دُر گیرم
قدم هر که سلامی ز تو آرد برِ ما
به وداع آمده ام هان به دعا دست برآر
[...]
بی غمت شاد مباد این دل غم پرور ما
غمخور ای دل که بجز غم نبود در خور ما
دردمندیم و خبر می دهد از سوز درون
دهن خشک و لب تشنه و چشم تر ما
مفلسانیم که در دولت سودای غمت
[...]
ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
بخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما
از نثار مژه چون زلف تو در زر گیرم
قاصدی کز تو سلامی برساند بر ما
به دعا آمدهام هم به دعا دست بر آر
[...]
ای سهی قامت گلبوی صنوبر بر ما
سایهٔ سرو قدت دور مباد از سر ما
هیچ نقاش چو رخسار تو صورت ننگاشت
آفرین بر قلم صنعت صورتگر ما
روی تو اختر سعد است و مرا از طالع
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.