شیرینی لب تو به شکر نداده اند
این چاشنی به چشمه کوثر نداده اند
دارند بر خرام قدت چشم قمریان
این جلوه را به سرو و صنوبر نداده اند
بر وعده وصال خود ای گل وفا نمای
ما را حیات تا دم محشر نداده اند
ابروی تو به بی سر و پایان نصیب نیست
این متکا به هیچ قلندر نداده اند
غافل دمی ز شبنم و گل نیست آفتاب
یک ذره مهر با تو ستمگر نداده اند
رفتی و باز چشم به راهت نهاده ام
دولت به کس اگر چه مکرر نداده اند
این شمع ها که از رخ هم درگرفته اند
پروانه مراد مرا پر نداده اند
در بزم گلرخان چمن چون کنیم جای
ما را چو غنچه کیسه پر زر نداده اند
تنها کنند عشرت ایام اهل جاه
از خم گرفته اند و به ساغر نداده اند
دارند در گره زر خود غنچه های گل
حاصل که دست وا به توانگر نداده اند
آنها که کرده اند به دل قطع راه را
پیغام خویش را به کبوتر نداده اند
شاهان به گرد ملک قناعت نگشته اند
آب حیات را به سکندر نداده اند
سوزد و گداز و ناله در آغاز عاشقیست
جای سپند را به سمندر نداده اند
ته چوبکاریان به مقامی نمی رسند
معراج دل به واعظ منبر نداده اند
جز فکر شعر بیشه ما نیست سیدا
ما را به دهر منصب دیگر نداده اند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با ستایش شیرینی لب و رعنایی قامت معشوق آغاز میشود و عاشق از بیمهری و وعدههای بیوفای او گله میکند. سپس سخن به نقد اهل جاه و ثروت میرسد که بخیلاند و نعمت را با کسی قسمت نمیکنند، و شاعر قناعت و سوز عاشقی را برتر از قدرت پادشاهان و منبر واعظان میداند. در پایان، شاعر تنها پیشهٔ خود را شعر میداند و میگوید منصب دیگری در جهان به او ندادهاند.
هوش مصنوعی: شیرینیِ لب تو را به شکر ندادهاند و چنین مزهای حتی به چشمهٔ کوثر هم داده نشده است؛ لب تو از شکر و کوثر شیرینتر است.
هوش مصنوعی: قمریها چشم به خرامیدن قامت تو دوختهاند، زیرا چنین جلوه و رعناییای به سرو و صنوبر داده نشده است.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ گلمانند، به وعدهٔ وصالی که دادهای وفا کن، چون به ما عمری تا روز قیامت ندادهاند که منتظر بمانیم.
هوش مصنوعی: ابروی تو نصیب آدمهای بیسروپا و بیچیز نمیشود؛ این تکیهگاه را به هیچ قلندر و درویشی ندادهاند.
هوش مصنوعی: خورشید یک لحظه از شبنم و گل غافل نیست و بر آنها میتابد، اما به تو ای ستمگر ذرهای مهر و محبت ندادهاند.
هوش مصنوعی: تو رفتی و من باز چشم به راهت دوختهام، هرچند میدانم بخت و سعادت را دوبار به کسی نمیدهند.
هوش مصنوعی: این شمعها که از چهرهٔ یکدیگر شعله گرفتهاند، به پروانهٔ آرزوی من بال و پری ندادهاند؛ یعنی زیبارویان به هم گرماند و آرزوی من به مقصد نمیرسد.
هوش مصنوعی: چگونه در بزم زیبارویانِ گلچهرهٔ باغ جایی پیدا کنیم، در حالی که به ما مثل غنچه کیسهای پر از زر ندادهاند؛ بیمالان را در آن بزم راهی نیست.
هوش مصنوعی: صاحبان جاه و مقام به تنهایی از خوشی روزگار بهره میبرند؛ از خمِ شراب برداشتهاند و به ساغر دیگران چیزی نریختهاند، یعنی نعمت را با کسی قسمت نمیکنند.
هوش مصنوعی: غنچههای گل زرِ خود را در گره نگه داشتهاند؛ نتیجه این است که به ثروتمندان دستِ گشاده و بخشنده ندادهاند.
هوش مصنوعی: آنان که راه را با دل پیمودهاند، پیام خود را به کبوتر نامهبر نسپردهاند؛ عاشق راستین خود به مقصد میرسد و به واسطه نیازی ندارد.
هوش مصنوعی: پادشاهان هرگز گرد سرزمین قناعت نگشتهاند؛ برای همین آب حیات را به اسکندر ندادند و او با همهٔ قدرتش از آن بیبهره ماند.
هوش مصنوعی: سوختن و گداختن و ناله کردن نشانهٔ آغاز عاشقی است؛ جای اسپندِ نالهکن را به سمندر که در آتش آرام است ندادهاند، یعنی عاشق پخته خاموش در آتش میزید.
هوش مصنوعی: آنان که پنهانی و با فریب کار میکنند به مقامی نمیرسند؛ معراج دل را به واعظی که بر منبر است ندادهاند.
هوش مصنوعی: ای سیدا، پیشهٔ ما جز اندیشیدن به شعر نیست؛ در این روزگار منصب و کار دیگری به ما ندادهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرگز عنان رشته به گوهر نداده اند
شوخی ز حد مبر که ترا سر نداده اند
رخساره اش ز سیلی دریا سیه شده است
این اعتبار مفت به عنبر نداده اند
بخشیده اند چون دل خرسند نعمتی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.