ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند
باده عشق عمل کرد و همه افتادند
همه را از تبش عشق قبا تنگ آمد
کله از سر بنهادند و کمر بگشادند
این همه عربده و تندی و ناسازی چیست
نه همه همره و هم قافله و هم زادند
ساقیا دست من و دامن تو مخمورم
تو بده داد دل من دگران بیدادند
من عمارت نپذیرم که خرابم کردی
ای خراب از می تو هر کی در این بنیادند
ای خدا رحم کن آن را که مرا رحم نکرد
به صفات تو که در کشتن من استادند
بیخودم کن که از آن حالتم آزادیهاست
بنده آن نفرم کز خود خود آزادند
دختران دارم چون ماه پس پرده دل
ماه رویان سماوات مرا دامادند
دخترانم چو شکر سرتاسر شیرینند
خسروان فلک اندر پیشان فرهادند
چون همه باز نظر از جز شه دوختهاند
گرد مردار نگردند نه ایشان خادند
همه لب بر لب معشوق چو نی نالانند
دل ندارند و عجب این که همه دلشادند
گر فقیرند همه شیردل و زربخش اند
این فقیران تراشنده همه خرادند
خود از آن کس که تراشیده تو را زو بتراش
دگران حیله گر و ظالم و بیفریادند
رو ترش کرده چرایی که خریدارم نیست
عاشقانند تو را منتظر میعادند
تن زدم لیک دلم نعره زنان میگوید
باده عشق تو خواهم که دگرها بادند
شمس تبریز به نور تو که ذرات وجود
همه در عشق تو موماند اگر پولادند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل مولانا، شاعر از درد و عشق سخن میگوید و احساس تنهایی و بیکسیاش را بیان میکند. او توصیف میکند که بسیاری در اثر عشق به حالت سرگشتگی و مستی درآمدهاند و در این میان، به ناتوانی و بیوفایی دیگران اشاره میکند. مولانا به خداوند مینالد و از او میخواهد که نسبت به او رحم کند، زیرا دیگران رحم نکردهاند. او همچنین از زیبایی و شکرینی دخترانش میگوید که در برابرش قرار دارند و در عین حال به عشق و محبت الهی اشاره میکند که همگان تحت تاثیر آن نه تنها بیاختیار هستند، بلکه گویی از وجود خود نیز آزادند. این شعر در نهایت به ستایش عشق و نور شمس تبریز به عنوان نمادی از این عشق میپردازد.
هوش مصنوعی: دریغ است که دوستان و رقیبان همه تسلیم عشق شدند و سر از کلمه عشق برداشتند و به دام محبت افتادند.
هوش مصنوعی: همه عاشقان از شدت عشق به حدی رسیدهاند که لباسهایشان تنگ شده و برای راحتی، کلاه از سر برداشتند و کمربند را هم باز کردند.
هوش مصنوعی: این همه سر و صدا و رفتار تند و ناسازگار چه معنایی دارد؟ چرا همه با هم همراه و همقافله و همنشین نیستند؟
هوش مصنوعی: ای ساقی، دست من را بگیر و دامن تو را بگذار تا من مست شوم. تو به من حق دل من را بده که دیگران به من ظلم کردهاند.
هوش مصنوعی: من به هیچ ساختمانی (عمر) تن نمیدهم چون تو آن را ویران کردی. ای کسی که با شراب تو هر زمان بر این بنیاد (زندگی) تأثیر گذاشتهام، من اکنون خراب و ویرانه هستم.
هوش مصنوعی: ای خدا، به کسی که بر من رحم نکرد، رحم کن، زیرا او به صفتهای تو که در کشتن من مهارت دارند، معترف است.
هوش مصنوعی: مرا به حالتی بیخود و بیخبر از خود درآور که در آن آزادی و رهایی وجود دارد، زیرا من بندهی کسانی نیستم که از خودشان آزاد هستند.
هوش مصنوعی: من دخترانی دارم که مانند ماه هستند، اما در واقع پشت پرده قرار دارند و زیبایی آنها پنهان است. این دختران زیبای من، به مانند ماه در آسمان، خواستگاران بزرگی را در زنگی و موقعیت خود دارند.
هوش مصنوعی: دختران من مانند شکر هستند و در تمام جوانب شیریناند، و مانند خسروان (شاهان) آسمان، در سرنوشت خود شگفتیهایی دارند که یادآور فرهاد (شخصیت عاشق و سازنده در ادب فارسی) است.
هوش مصنوعی: چون همه به غیر از حبیبشان (مردی به نام "شه") دچار توجه دیگری نشدهاند، از نظر به دنیا و چیزهای بیارزش چشمپوشی کرده و به آن چیزهای بیاهمیت دلبسته نمیشوند.
هوش مصنوعی: همه عاشقان معشوق مثل نی (یک ساز) ناله میزنند و در حالتی از افسردگی به سر میبرند، اما جالب اینجاست که هیچکدام از آنها احساس ناراحتی نمیکنند و همه شاد به نظر میرسند.
هوش مصنوعی: هر چند این فقیران به ظاهر بیچیز و کممایهاند و دلهای بزرگی دارند، اما در حقیقت این فقیران با خرد و دانایی خود، توانایی و قدرت بسیاری دارند.
هوش مصنوعی: خودت را از دست کسی که تو را تراشیده رها کن، زیرا دیگران (حیلهگران و ظالمان) بیصدا و بیکمک هستند و فقط به تو آسیب میزنند.
هوش مصنوعی: چرا به من روی ترش میکنی در حالی که من خریدار تو هستم؟ عاشقانی هستند که منتظر دیدار تو باقی ماندهاند.
هوش مصنوعی: بدن من از عشق تو خسته است، اما دل من همچنان با قدرت فریاد میزند که میخواهم شراب عشق تو را، زیرا چیزهای دیگر بیفایده هستند.
هوش مصنوعی: شمس تبریز (شمسالدین محمد) به نور تو، که تمام ذرات وجود در عشق تو نرم و چون موم شدهاند، اگرچه ممکن است سخت و پولادین به نظر برسند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
از مبادی که مرا سر به جهان در دادند
هیچ شک نیست که بی فایده نفرستادند
جام و جان هر دو ز یک میکده همره کردند
عشق و می هر دو به من ز اول فطرت دادند
دولت راه روانی که رسیدند به عشق
[...]
دوش رندان خرابات ندا در دادند
که حریفان صبوحی سر خُم بگشادند
باده آنها که ننوشند حقیقت بادند
عاشقانی که چو ناصر ز جهان آزادند
شادمان غمزده و غمزدگان دلشادند
غم و شادی جهان بین که چه بی بنیادند
این جهان خود صوری مؤتلف از ابعاد است
یا طبایع که همی مجتمع از اضدادند
گر بپایند چه شادی و نپایند چه غم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.