به صورت یار من چون خشمگین شد
دلم گفت اه مگر با من به کین شد
به صد وادی فرورفتم به سودا
که چه چاره که چاره گر چنین شد
به سوی آسمان رفتم چو دیوان
از این درد آسمان من زمین شد
مرا گفتند راه راست برگیر
چه ره گیرم که یار راستین شد
مرا هم راه و همراهست یارم
که روی او مرا ایمان و دین شد
به زیر گلبنش هر کس که بنشست
سعادت با نشستش همنشین شد
در این گفتارم آن معنی طلب کن
نفسهای خوشم او را کمین شد
ازیرا اسمها عین مسماست
ز عین اسم آدم عین بین شد
اگر خواهی که عین جمع باشی
همین شد چاره و درمان همین شد
مخوان این گنج نامه دیگر ای جان
که این گنج از پی حکمت دفین شد
به کهگل چون بپوشم آفتابی
جهانی کی درون آستین شد
اگر تو زین ملولی وای بر تو
که تو پیرار مردی این یقین شد
زره بر آب میدان این سخن را
همان آبست الا شکل چین شد
ز خود محجوبشان کردم به گفتن
به پیش حاسدان واجب چنین شد
خمش باشم لب از گفتن ببندم
که مشتی بیس با پیری قرین شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حالاتی میپردازد که از عشق و جدایی ناشی میشود. او از خشم یار و درد دلش میگوید و نشان میدهد که با وجود رنجهای فراوان، عشق او را به جستجوی حقیقت میکشاند. در تلاش برای یافتن آرامش، به معانی عمیق و رموز زندگی اشاره میکند و تأکید میکند که ارتباط با یار به او ایمان و انسجام میبخشد. او همچنین میگوید که از گفتگو و تفسیر بیفایده پرهیز میکند، زیرا بزرگی محبت و حکمت عشق فراتر از کلام است. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که حقیقت و کمال در عشق و پیوند با معشوق نهفته است.
هوش مصنوعی: وقتی که یار من به خشم آمد، دلم از شدت ناراحتی و اندوه آهی کشید و گفت آیا او با من دشمنی میکند؟
هوش مصنوعی: در حالت افسردگی و اندوه عمیق به چندین مرحله و وضعیت مختلف دچار شدم، و از خودم میپرسم که چه تدبیری میتوانم در پیش بگیرم وقتی مشکل به این بزرگی به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: از شدت درد و بلایی که دارم، همچون دیوانهها به سمت آسمان میروم، اما در واقع درد من باعث شده است که آسمان به زمین تبدیل شود و دیگر احساس راحتی نکنم.
هوش مصنوعی: به من گفتند که راه درست را انتخاب کن، اما من نمیدانم کدام مسیر را بروم چون محبوب واقعیام، یعنی یارم، خود راه را برای من مشخص کرده است.
هوش مصنوعی: یار من همواره همراه و همراه من است، زیرا ایمان و دین من به روی او بستگی دارد.
هوش مصنوعی: هر کسی که زیر سایهی گلهای او (یار) نشسته باشد، خوشبختی و سعادت نیز با او همنشین و همراه شده است.
هوش مصنوعی: در این سخنرانی من، آن معنا را جستجو کن که نفسهای خوشی که دارم، برای او (خدا یا حقیقت) در کمین نشسته است.
هوش مصنوعی: زیرا نامها به حقیقت خودشان اشاره دارند و واقعیتشان را نشان میدهند؛ برای مثال، از آنجایی که نام «آدم» از خود او نشأت میگیرد، بهواسطهی این نام، آدم واقعاً به بصیرت و بینش حقیقی خود دست مییابد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که به حقیقت و جمعیت واقعی برسی، همین راه و درمانی که ذکر شد، راهی است که باید طی کنی.
هوش مصنوعی: ای جان، دیگر این گنج نامه را نخوان، چون این گنج برای حکمت پنهان به دست آمده است.
هوش مصنوعی: بهتر از آن است که خود را زیر رنگ و لعاب پنهان کنم، چرا که جهانی نورانی و روشن در درونم وجود دارد.
هوش مصنوعی: اگر تو از این چیزها خسته شدهای، وای بر تو که تو به سن پیری رسیدهای و این حقیقت مسلم شده است.
هوش مصنوعی: این بیت میگوید که مانند دامن زره بر روی آب، برخی سخنان به ظاهر زیبا و فریبنده هستند، اما در واقع تنها شکل و ظاهری از حقیقت را نشان میدهند و خود حقیقت در این کلام گم است.
هوش مصنوعی: به خاطر حسادتهایی که وجود دارد، خود را از دیگران دور کردم و در صحبت کردن با آنها احتیاط میکنم.
هوش مصنوعی: من سکوت میکنم و از گفتن دست میکشم، زیرا چند نفر بیارزش با فردی که بزرگتر و با تجربهتر است، همنشین شدهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
غلام از وی بغایت خشمگین شد
ز مهر او چنان بوده چنین شد
به هر جا ساربان منزل نشین شد
همه روی زمین صحرای چین شد
چو بختم یار و دولت همنشین شد
سعادت با من از هر در قرین شد
لبش چون با لب شیرین قرین شد
به کام از کوثرش ماء معین شد
بهاران عرض جیش جیش بین شد
گلستان بر ارم صد نکته چین شد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.