کالبد ما ز خواب کاهل و مشغول خاست
آنک به رقص آورد کاهل ما را کجاست
آنک به رقص آورد پرده دل بردرد
این همه بویش کند دیدن او خود جداست
جنبش خلقان ز عشق جنبش عشق از ازل
رقص هوا از فلک رقص درخت از هواست
دل چو شد از عشق گرم رفت ز دل ترس و شرم
شد نفسش آتشین عشق یکی اژدهاست
ساقی جان در قدح دوش اگر درد ریخت
دردی ساقی ما جمله صفا در صفاست
باده عشق ای غلام نیست حلال و حرام
پر کن و پیش آر جام بنگر نوبت که راست
ای دل پاک تمام بر تو هزاران سلام
جمله خوبان غلام جمله خوبی تو راست
سجده کنم پیش یار گوید دل هوش دار
دادن جان در سجود جان همه سجدههاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف حالاتی روحانی و عشق عمیق میپردازد. او از خواب کسلکننده خود بیدار میشود و به جستجوی حقایق بالاتر و عشق الهی میپردازد. عشق، به عنوان نیرویی توانا، دل را شاداب میکند و ترس و شرم را از بین میبرد. همچنین، باده عشق را به عنوان چیزی مقدس معرفی کرده و بر لزوم همراهی با آن تأکید میکند. در نهایت، شاعر به سجده در برابر یار اشاره میکند و بیان میکند که فدای عشق و حقیقت بودن، بالاترین نوع قربانی است.
هوش مصنوعی: بدن ما از خواب سنگین و بیحرکت بیدار شد و آن که ما را به رقص درآورد، کجاست؟
هوش مصنوعی: اینکه شخصی (احتمالاً معشوق یا عشق) دل را به رقص درمیآورد و باعث میشود که درد دل را تحمل کند، نشاندهندهٔ این است که بوی وجود او در همه جا حس میشود؛ اما خود مشاهدهٔ او و رسیدن به او کاملاً متفاوت است و جدای از این حس و حال است.
هوش مصنوعی: عشق مردم به حرکت درآمده و این جنبش عشق که همیشگی است، مانند رقصی در آسمان است که درختان نیز به خاطر عشق به هوا میرقصند.
هوش مصنوعی: دل وقتی که از عشق پرشور شد، ترس و شرم را فراموش میکند و نفسش به شدت مشتعل میشود؛ عشق مانند یک اژدهاست که بسیار قوی و سوزان است.
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر در جام دیشب دوش درد و غم ریختی، بدان که همواره این درد برای ما به خاطر صفایی که در جام تو وجود دارد، خوشایند و زیباست.
هوش مصنوعی: بادهٔ عشق، ای بنده، نه حلال دارد و نه حرام؛ بنابراین، آن را پر کن و پیش بیاور تا بنگریم نوبت ما چه زمانی خواهد بود.
هوش مصنوعی: ای دل پاک، تمام سلامها و درودها به تو میرسد؛ زیرا همهی نیکان و خوبان در حقیقت غلام و خدمتگزار تو هستند و نیکیها و خوبیها از تو و وجود تو ناشی میشود.
هوش مصنوعی: اگر در برابر یار سجده کنم، او به من میگوید هوشیار باش؛ زیرا دادن جان در راه عشق، تمام سجدهها و عبادتها است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواست
هیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست
سرو بلندم تو را راست نشانی دهم
راستتر از سروقد نیست نشانی راست
هست گواه قمر چستی و خوبی و فر
[...]
سلسلهٔ موی دوست حلقه دام بلاست
هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست
گر بزنندم به تیغ در نظرش بیدریغ
دیدن او یک نظر صد چو منش خونبهاست
گر برود جان ما در طلب وصل دوست
[...]
در پی آن میدوید دل که نگاری کجاست
نوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
بر سر آب حیات خیمه زده جان ما
این تن خاکی دوان بهر سرابی چراست
بر در بیگانگان هرزه چرا میرویم
[...]
قاعدهٔ روزگار پرورش ناسزاست
ورنه گداپیشه را دست تسلط چراست
عقل تبّرا کند از دل دنیاپرست
دل نبود گر نرفت بر روش عقل راست
دنیی و دین پیش ما هست مثال دو رعد
[...]
این همه پروانهها، سوخته از چپ و راست
شمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
شحنه اگر دوست بود، این همه بیداد چیست؟
وین همه آشوب چه؟ گر ملک از شهر ماست
چون نپسندد جفا نرگس سرمست یار؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.