هر نفس آواز عشق میرسد از چپ و راست
ما به چمن میرویم عزم تماشا که راست
نوبت خانه گذشت نوبت بستان رسید
صبح سعادت دمید وقت وصال و لقاست
ای شه صاحب قران خیز ز خواب گران
مرکب دولت بران نوبت وصل آن ماست
طبل وفا کوفتند راه سما روفتند
عیش شما نقد شد نسیه فردا کجاست
روم برآورد دست زنگی شب را شکست
عالم بالا و پست پرلمعان و صفاست
ای خنک آن را که او رست از این رنگ و بو
زانک جز این رنگ و بو در دل و جان رنگهاست
ای خنک آن جان و دل کو رهد از آب و گل
گرچه در این آب و گل دستگه کیمیاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از جلوههای عشق و وصال سخن میگوید و حال و هوای عاشقانه را به تصویر میکشد. او از فرا رسیدن زمان تماشا و وصال در بستان صحبت میکند و بر نشاط و شادی ناشی از عشق تأکید میورزد. با اشاره به بیداری از خواب غفلت، به سوی دریافت زیباییها و حقیقتهای بالاتر میرود. همچنین، به فانی بودن دنیا و رنگ و بوی آن اشاره میکند و بر اهمیت رهایی از قید و بندهای مادی تأکید دارد، تا دل و جان در آغوش حقیقت قرار گیرند.
هوش مصنوعی: هر لحظه صدای عشق از سمت چپ و راست به ما میرسد و ما به باغ میرویم تا تماشا کنیم که آیا حقیقتاً این عشق وجود دارد یا نه.
هوش مصنوعی: زمان خانهنشینی به پایان رسید و زمان به باغ رفتن فرا رسیده است. صبح خوشبختی آشکار شد و اکنون زمان وصل و دیدار است.
هوش مصنوعی: ای شاهِ دارای قرآن، از خواب سنگین بیدار شو، زیرا زمانِ خوشبختی و وصالِ ما فرا رسیده و باید بر روی اسبِ بخت سوار شو.
هوش مصنوعی: طبل وفا به صدا درآمد و صدای آن نشاندهندهی جشن و شادی است، اما در عین حال، راه وصال (دوستان یا معشوق) را نشان میدهد که به سوی شما میرود. لذت و خوشی شما در حال حاضر میسر و نقد است، اما آینده و لذتهای آن به تعویق افتاده است و مشخص نیست کجا خواهد بود.
هوش مصنوعی: من به سفر میروم و دستانی را بلند میکنم که شب را شکسته است. عالم بالا و پایین پر از نور و صفا است.
هوش مصنوعی: شخصی که از جامدات و دنیای مادی (رنگ و بو) رهایی یافته، خوشا به حال او، زیرا غیر از این مظاهر دنیوی، در دل و جان او رنگها و حالتهای متعالی و معنوی وجود دارد.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که از مسایل دنیوی و مادی (آب و گل) رها شود، هرچند که در این دنیای مادی، ابزارهای بزرگی برای دگرگونی و تبدیل وجود دارد (کیمیا یعنی علم تبدیل فلزات یا تغییرات روحی).
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواست
هیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست
سرو بلندم تو را راست نشانی دهم
راستتر از سروقد نیست نشانی راست
هست گواه قمر چستی و خوبی و فر
[...]
سلسلهٔ موی دوست حلقه دام بلاست
هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست
گر بزنندم به تیغ در نظرش بیدریغ
دیدن او یک نظر صد چو منش خونبهاست
گر برود جان ما در طلب وصل دوست
[...]
در پی آن میدوید دل که نگاری کجاست
نوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
بر سر آب حیات خیمه زده جان ما
این تن خاکی دوان بهر سرابی چراست
بر در بیگانگان هرزه چرا میرویم
[...]
قاعدهٔ روزگار پرورش ناسزاست
ورنه گداپیشه را دست تسلط چراست
عقل تبّرا کند از دل دنیاپرست
دل نبود گر نرفت بر روش عقل راست
دنیی و دین پیش ما هست مثال دو رعد
[...]
این همه پروانهها، سوخته از چپ و راست
شمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
شحنه اگر دوست بود، این همه بیداد چیست؟
وین همه آشوب چه؟ گر ملک از شهر ماست
چون نپسندد جفا نرگس سرمست یار؟
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.