خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست
نیم نانی دررسد تا نیم جانی در تنست
گفتمش آخر پی یک وصل چندین هجر چیست
گفت آری من قصابم گردران با گردنست
دی تماشا رفته بودم جانب صحرای دل
آن نگنجد در نظر چه جای پیدا کردنست
چشم مست یار گویان هر زمان با چشم من
در دو عالم می‌نگنجد آنچ در چشم منست
رو فزون شو از دو عالم تا بریزم بر سرت
آنچ دل را جان جان و دیدگان را دیدنست
ذره ذره عاشقانه پهلوی معشوق خویش
می‌زند پهلو که وقت عقد و کابین کردنست
اندر آن پیوند کردن آب و آتش یک شده‌ست
غنچه آن جا سنبلست و سرو آن جا سوسنست
زیر پاشان گنج‌ها و سوی بالا باغ‌ها
بشنو از بالا نه وقت زیر و بالا گفتنست
من اگر پیدا نگویم بی‌صفت پیداست آن
ذوق آن اندر سرست و طوق آن در گردنست
شمس تبریزی تو خورشیدی چه گویم مدح تو
صد زبان دارم چو تیغ اما به وصفت الکنست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جست‌وجوی حقیقت و عشق حقیقی می‌پردازد. او به اهمیت وصال و ارتباط عمیق با معشوق اشاره میکند و ظرافت‌های عشق را در شکل‌های مختلف بیان میکند. همچنین، او از ویژگی‌های خاص معشوق و زیبایی‌های درونی و بیرونی او سخن میگوید و عشق را چون گنجی ارزشمند معرفی میکند. شاعر در نهایت با اشاره به شمس تبریزی به اوج و نورانیت این عشق اشاره میکند و بیان میکند که وصف این معشوق فراتر از کلمات است.
هوش مصنوعی: خاک کسی شو که زندگی‌اش پر نور و روشن است. اگر هم به مقدار کم نیازش برآورده شود، به همین مقدار هم برای جان تو کافی خواهد بود.
هوش مصنوعی: من از او پرسیدم که چرا این‌قدر دوری و هجران وجود دارد، او پاسخ داد که من مانند قصابی هستم که پیوسته در حال کارم و یاد وصال را دارم، اما مانند گردن که در حلقه‌ای محصور است، در بند این کار و دوری مانده‌ام.
هوش مصنوعی: دیروز به تماشای دل رفته بودم، اما آن چیزی که در دل من است، در هیچ نگاهی جا نمی‌شود و نمی‌توان آن را پیدا کرد.
هوش مصنوعی: چشم‌های زیبا و مستانهٔ معشوق هر لحظه با چشمان من در دو جهان جا نمی‌شود، زیرا آنچه در چشمان من هست، بسیار بیشتر از آن است که در این دو دنیا بگنجد.
هوش مصنوعی: ای جانم، برای اینکه عشقت را بر سرت بریزم، فراتر از هر دو عالم شو، زیرا آنچه دل را زنده میکند و دیدگان را به نور می‌آراید، فقط از محبت تو نشأت می‌گیرد.
هوش مصنوعی: عاشق به‌طور پیوسته و آهسته کنار معشوق خود می‌نشیند و خود را به او نزدیک میکند، زیرا وقت عقد و ازدواج نزدیک است.
هوش مصنوعی: در پیوند آب و آتش، هر دو به یکدیگر متصل شده‌اند و در این مکان، گل غنچه به شکل سنبل و درخت سرو به شکل سوسن جلوه‌گر است.
هوش مصنوعی: زیر پای انسان‌ها ثروت‌ها و گنج‌های زیادی وجود دارد و در بالا باغ‌های زیبایی هست. از چیزهای عالی و روحانی بشنو؛ چراکه اینجا زمان مناسب بحث در مورد چیزهای مادی نیست.
هوش مصنوعی: اگر من توصیف نکنم، صفات تو مشخص و واضح است؛ زیرا آن لذت و حالت در درون سر من است و آن زینت و توش در گردن من وجود دارد.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی تو نور خورشیدی هستی و من نمی‌دانم چطور باید تو را ستایش کنم. اگرچه درباره‌ات هزار زبان دارم که مانند تیغ تند و برنده‌اند، اما در بیان صفات تو ناتوانم و خاموش می‌مانم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خشم تو آبست، اگر در آب موج آتشست
حلم تو خاکست، اگر در خاک کوه آهنست
چنگ عزرائیل را ماند سر شمشیر تو
زانکه عزرائیل را دایم عقیقین دامنست
رزمگاه تو بمحشر گاه ماند کندرو
[...]
بی مه روی تو چشمم همچو ابربهمنست
بی شب زلف تو رازم همچو روز روشنست
نرگست از غالیه صدتیر دارد در کمان
لاجرم گلبرگ تو در زیر مشکین جوشنست
زلف را گو پای بازی بر گل و سوسن مکن
[...]
هیچ دانی کز چه باشد عزت آزادگان
از سر خوان لئیمان دست کوته کردنست
هر که را این قحبه دنیا زبون خویش کرد
گر بصورت مرد باشد لیک در معنی زنست
بر سر کوی قناعت گوشه ئی باید گرفت
[...]
می‌دهم جانی به عشقش تا مرا جان در تنست
دیدهٔ جانم خیال روی او را مسکنست
دیده روشن شد مرا تا نکهت زلفت شنید
ای عزیز من مگر بویی از آن پیراهنست
عالمی شادند بر وصل دلارایش ولی
[...]
بهر ضبط گوهر شبنم که زیب گلشن است
غنچه سرتاپا گریبان گل سراپا دامنست
یوسف گل در میان عصمت و تر دامنیست
کز پس و پیشست هر چاکی که در پیراهنست
چون نسوزد آتش غیرت سراپا شمع را
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.