روزن دل! آه چه خوش روزنی
یا تو مگر روزن یار منی
عمرک یا نخلة هل تأذنی
نحو جنی غصنک کی نجتنی
روزن آن خانه اگر نیستی
پس تو ز چه روی چنین روشنی
کل سراج حدث ینطفی
غیرک یا اصلی یا معدنی
هرچه کند چرخ مطوق بود
جز تو که بنیاد بقا میکنی
اتخذ الحرص هنا مسکنا
دونک یا نفس فلا تسکنی
دانهٔ دامست، چرا میخوری؟!
آهن سردست، چرا میزنی؟!
شربة اهوائک مسمومة
حیلة اعدائک فیالمکمن
سخته کمانیست، پس این کمین
بر پر! چون تیر، چرا ایمنی؟!
قد نفد العمر وضاقالمدی
خذ بیدالهالک یا محسنی
گر دو جهان ملک شود مرمرا
بیتو گدایم، نشوم من غنی
غیر سنا وجهک لا نشتهی
ای وسوی عشقک لا نقتنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با تمرکز بر عشق و محبت به معشوق، به تفسیر زیباییها و دشواریهای عشق میپردازد. او به روزن دل اشاره میکند و میگوید که این روزن به یار تعلق دارد و بدون حضور او، زندگی بیمعناست. شاعر از گذر عمر و سختیهای آن سخن میگوید و به خطراتی که در مسیر عشق وجود دارد، اشاره میکند. او نسبت به کمبود عواطف و احساسات، احساس فقر میکند و میگوید که حتی اگر دو جهان هم به او تعلق داشته باشد، بدون معشوق احساس غنا نخواهد کرد. در پایان، شاعر بر عشق و جاذبههای آن تأکید میکند و از احساس نیاز و وابستگی خود به محبوب میگوید.
هوش مصنوعی: ای روزنهٔ دل، چقدر زیبا و خوشایند است! آیا تو همان روزنهٔ جلب توجه محبوب من نیستی؟
هوش مصنوعی: عمرک، یا نخل! آیا اجازه میدهی به زیر شاخهات بروم تا از میوهات بچینم و نجات یابم؟
هوش مصنوعی: اگر در آن خانه نیستی و حضور نداری، پس چرا اینقدر روشنایی وجود دارد و چهرهات در آنجا پیداست؟
هوش مصنوعی: ای نور هر چراغی که به وجود میآید، بدون تو خاموش میشود، ای اصل و سرمنشا همه چیز.
هوش مصنوعی: هر چیز و هر آنچه که در جهان توسط چرخ نظام طبیعت انجام میشود، گذرا و محدود است، جز تو که اصل و بنیاد بقای حقیقی را محکم میکنی.
هوش مصنوعی: ای نفس، حرص و طمع را به عنوان یک خانه و محل زندگی برای خود انتخاب کردهای، اما اینجا جایی نیست که شایستهٔ تو باشد؛ پس به اینجا وابسته نشو.
هوش مصنوعی: چرا به دام کسانی میفتی که به تو آسیب میزنند؟ و چرا به سختی و بیاحساس بودن خود ادامه میدهی؟
هوش مصنوعی: نوشیدنی خواستههایت، زهرآگین است و تلهٔ دشمنانت در کمین است.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که در موقعیت خطرناک، هیچ کس نمیتواند مطمئن باشد؛ همانطور که کمان نمیتواند در هنگام پریدن اسبی در کمان کشیده باشد، نمیتوان به ایمنی در برابر تیرها (خطرها) امید داشت.
هوش مصنوعی: عمر به پایان رسیده و فرصتها تنگ شده است، ای نیکوکار، دست یاریام را بگیر.
هوش مصنوعی: اگر دو جهان به عنوان پادشاهی برای من درآید، بدون تو همچنان گدا و نیازمند خواهم بود و به هیچ وجه غنی و بینیاز نخواهم شد.
هوش مصنوعی: غیر از بیان وفادت هیچ چیز دیگری نمیخواهم و جز عشق تو هیچ چیزی مرا سرگردان نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای شده مشغول به ناکردنی،
گرد جهان بیهده تا کی دنی؟
آهن اگر چند گران شد، تورا
سلسله بایدت ازو ده منی
چونکه نشوئی به خرد روی جهل
[...]
ای فلک ار جای فرشته شدی
چند از این عادت اهریمنی
هر چه خوری از نفس من خوری
وآنچه زنی بر جگر من زنی
خون رود از دیده من روز و شب
[...]
قصد کمین کرده کمند افکنی
سیم زره ساخته روئین تنی
در دل من پردهٔ نو میزنی
ای دل و ای دیده و ای روشنی
پرده توی وز پس پرده توی
هر نفسی شکل دگر میکنی
پرده چنان زن که بهر زخمهٔ
[...]
تا چو نظر جانب او افکنی
دیده شود هر چه بود دیدنی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.