عشق تو خواند مرا کز من چه میگذری
نیکو نگر که منم آن را که مینگری
من نزل و منزل تو من بردهام دل تو
گر جان ز من بِبُری واللَّه که جان نَبَری
این شمع و خانه منم این دام و دانه منم
زین دام بیخبری چون دانه میشمری
دوری ز میوه ما چون برگ میطلبی
دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری
اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست
زین حشر بیخبرند این مردم حشری
ارواح بر فلکاند پران به قول نبی
ارواح امتنانی طائر خضری
ز آن طالب فلکند کز جوهر ملکند
انظر الی ملک فی صورت البشری
این روح گرد بدن چون چرخ گرد زمین
فالجسم جامده و الروح فی السفری
زین برجها بگذر چون همپر ملکی
و اطلع علی افق کالشمس و القمری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و ارتباط عمیق با معشوق میپردازد و خود را در مقابل او معرفی میکند. او به معشوق میگوید که وجودش تماماً به او وابسته است و حتی اگر جانش هم گرفته شود، باز هم چیزی از او کم نمیشود. شاعر با اشاره به عالم روح و جسم، به مسأله تعالی روح و روحانیت در قیامت اشاره میکند و اعتقاد دارد که روح در حال پرواز است و انسانها از حقیقت و زیبایی عالم غافلاند. او به خواننده یادآوری میکند که باید از دنیای مادی فراتر رفته و به افقهای روشن دست یابند.
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده که من را صدا کند و در پی تو بروم. خوب توجه کن که من همان کسی هستم که تو به او نگاه میکنی.
هوش مصنوعی: من با تو در یک جا هستم و دل تو را تسخیر کردهام. حتی اگر جانم را از من بگیری، هرگز نمیتوانی دل مرا از خود دور کنی.
هوش مصنوعی: من خود شمع و خاستگاه روشنیام، من همان دام و دانهای هستم که تو در آن محبوسی. از این دام بیخبری، مثل دانهای که در شمارش قرار دارد و تو از آن بیاطلاعی.
هوش مصنوعی: اگر از میوهٔ وجود ما دور هستی، مانند کسی فقط برگ میخواهی. چون دوری از روش و سیرت ما، به همین دلیل است که فقط به نمونهٔ ظاهری توجه داری و از حقیقت آن بیخبری.
هوش مصنوعی: در قیامت، ما همیشه با به جمع آمدن جدیدی رو به رو هستیم، اما مردم از این جمع و حالتی که در آن قرار دارند، بیخبرند.
هوش مصنوعی: روحها در آسمانها پرواز میکنند، همانگونه که پیامبر (محمد) گفته است. روحهای شکرگزار، همچون پرندهای سبز، به سر و سامان میآیند و در حال پرواز هستند.
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه آن طالب (عاشق) برانگیخته و آزاد است، آنچه از جوهر اصلی خود به دست آورده را در نظر بگیر و به ملک (سلطنت) نگاه کن که در قالب انسانی تجلی یافته است.
هوش مصنوعی: روح انسانی مانند چرخیدن زمین دور خود است، در حالی که بدن انسان مانند جسمی ساکن و سنگین به نظر میرسد و روح در سفر و حرکت است.
هوش مصنوعی: از این برجها (یعنی موانع و چالشها) عبور کن و مانند فرشتگان به بالا برو و به افق بنگر، که مانند خورشید و ماه روشن است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری
تو خود چه آدمیی کز عشق بیخبری
اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب
گر ذوق نیست تو را کژطبع جانوری
من هرگز از تو نظر با خویشتن نکنم
[...]
گفتی که وقت سحر سویت کنم گذری
ترسم ز پی نرسد این شام را سحری
خواهم که با تو شبی در پرده باده خورم
گر خون من بخوری ور پردهام بدری
آغاز هر طربی انجام هر طلبی
[...]
بگذار خواجه زسر، خواب خوش سحری
به گذشت عمر عزیز تا چند بی خبری
دنیا و هرچه در اوست، هیچ است و تو همه چیز
تا چند ای همه چیز، غم بهر هیچ خوری
ای شیخ طعنه مزن، بر می کشان که بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.