اندر شکست جان شد پیدا لطیف جانی
چون این جهان فروشد وا شد دگر جهانی
بازار زرگران بین کز نقد زر چه پر شد
گرچه ز زخم تیشه درهم شکست کانی
تا تو خمش نکردی اندیشه گرد نامد
وا شد دهان دل چون بربسته شد دهانی
چندین هزار خانه کی گشت از زمانه
تا در دل مهندس نقشش نشد نهانی
سری است زان نهانتر صد نقش از آن مصور
در خاطر مهندس و اندر دل فلانی
چون دل صفا پذیرد آن سر جهان بگیرد
وآنگه کسی نمیرد در دور لامکانی
تبریز شمس دین را از لطف لابهای کن
کز باغ بیزمانی در ما نگر زمانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ تحول روح و جان انسان و ارتباط آن با جهان بیرونی است. مولانا به دگرگونی عمیق درونی اشاره میکند که در آن جان لطیفی در شکستهای زندگی پیدا میشود. او با تشبیه دنیا به بازار زرگران، به نابودی و تجدید حیات اشاره میکند و بر این نکته تاکید میکند که اگر دل انسان پاک شود، میتواند به معانی عمیقتری دست یابد. در نهایت، شاعر به اینکه کیفیت واقعی زمان و مکان در درون انسان و از طریق دلهای صاف و مهندسگونهاش قابل درک است، اشاره میکند.
هوش مصنوعی: در نتیجهٔ شکست و درد روح، وجود لطیف و ناب انسان آشکار میشود و مانند این دنیا که از آن دست میکشند، جهانی دیگر نیز گشوده میشود.
هوش مصنوعی: بازار زرگران را ببین که چه اندازه از طلا پر شده است؛ حتی اگر سنگی که طلا از آن استخراج میشود، به خاطر ضربهٔ تیشهها شکسته باشد. این بیت به دنیای پر زرق و برق و ثروت اشاره دارد، حتی اگر در پس آن مشکلاتی وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو لب به سخن نگشودی، هیچ فکر و اندیشهای به ذهنم نرسید، و هنگامی که دل و دلم بسته بود، دهانم به بیان احساسات سرشار باز شد.
هوش مصنوعی: چندین هزار سال زمان میگذرد، اما هنوز در دل آن معمار (مهندس) چهره و تصویری از عشق پنهان مانده و به نمایش در نیامده است.
هوش مصنوعی: در دل هر شخص، بهویژه مهندس (معمار) که نقشها و طراحیهای مختلفی را در ذهن دارد، تصویری وجود دارد که از آنچه در ظاهر پنهانتر و عمیقتر است، نشأت میگیرد. این تصویر، بهگونهای است که از صدها نقش و طراحی زیباتر و زیرکانهتر است.
هوش مصنوعی: وقتی دل انسان به صفا و پاکی برسد، آنگاه تمام عالم را در درون خود می یابد و هیچکس در این جهان بیکران نمیمیرد.
هوش مصنوعی: شمس دین تبریزی را از لطف خود بخواه، تا از باغ بیزمانی در ما زمانی را بنگرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گفتم مگر که ما را؛در دل به جای جانی
نه نه خطاست جانا جانی و زندگانی
یار گشاده زلفی دلبند شوخ چشمی
معشوق خوبروئی؛ دلدار خوش زبانی
برده سبق فراقت؛ از رنج بی نهایت
[...]
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
بس راحتی ندارم باری ز زندگانی
ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی
وی یار ناموافق آخر تو با که مانی
جانی خراب کردم در آرزوی رویت
[...]
کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
راندی به گوش اول صد فصل دلفریبم
و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی
آن لابههای گرمت ز اول بسوخت جانم
[...]
ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
امشب لطافتی کن آنجا گذر که دانی
در شو چو مهربانی در تیرگی زمانی
یابی مگر نشانی زان آب زندگانی
ره ره گذر بکویش دم دم نگر برویش
[...]
ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی
پی میبرد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی
بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.