هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدی
به خدا به هیچ خانه تو چنین چراغ دیدی
نه ز بادها بمیرد نه ز نم کمی پذیرد
نه ز روزگار گیرد کهنی و یا قدیدی
هله آسمان عالی ز تو خوش همه حوالی
سفری دراز کردی به مسافران رسیدی
تو بگو وگر نگویی به خدا که من بگویم
که چرا ستارگان را سوی کهکشان کشیدی
سخنی ز نسر طایر طلبیدم از ضمایر
که عجب در آن چمنها که ملک بود پریدی
بزد آه سرد و گفتا که بر آن در است قفلی
که به جز عنایت شه نکند برو کلیدی
چو فغان او شنیدم سوی عشق بنگریدم
که چو نیستت سر او دل او چرا خلیدی
به جواب گفت عشقم که مکن تو باور او را
که درونه گنج دارد تو چه مکر او خریدی
چو شنیدم این بگفتم تو عجبتری و یا او
که هزار جوحی این جا نکند به جز مریدی
هله عشق عاشقان را و مسافران جان را
خوش و نوش و شادمان کن که هزار روز عیدی
تو چو یوسف جمالی که ز ناز لاابالی
به درآمدی و حالی کف عاشقان گزیدی
خمش ار چه داد داری طرب و گشاد داری
به چنین گشاد گویی که روان بایزیدی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به پری شبرو خطاب میکند و از زیبایی و جذابیت او سخن میگوید، او را موجودی میداند که در نور و شفافیت خود از دیگران متمایز است. از عشق و جذبهای صحبت میکند که او را به سوی مسافران و عاشقان میکشاند و در این میان، به لزوم عشق و محبت در زندگی اشاره میکند. در ادامه، راز عشق را جویا میشود و به این نتیجه میرسد که آنچه در باطن وجود دارد، حقیقتی عمیق و ارزشمند است. شعر به ستایش عشق میپردازد و عشق و زیبایی را عاملی برای شادابی و خوشحالی میداند. در نهایت، شاعر دعوت میکند که عاشقان و مسافران جان را خوشحال و شاداب نگهدارند.
هوش مصنوعی: ای پری شبرو (موجودی زیبا و فریبنده) که از چشم مردم پنهان هستی، قسم به خدا، هیچ خانهای را با چنین چراغی که تو در آن هستی، روشن ندیدهام.
هوش مصنوعی: او (پری شب رو) نه به خاطر بادها از بین میرود، نه به خاطر کمبود رطوبت تغییر میکند، و نه به خاطر گذر زمان قدیمی و کهنه میشود.
هوش مصنوعی: ای آسمان بلند، همه جا به خاطر تو خوشبو و زیباست و تو سفری طولانی را پشت سر گذاشتهای و به مسافران رسیدی.
هوش مصنوعی: تو بگو و اگر تو نگویی، من به خدا خواهم گفت که چرا ستارهها را به سوی کهکشان هدایت کردی.
هوش مصنوعی: به دنبال سخنی از نسر طایر (پرندهای که نماد روح یا جان است) از درون ضمیرها بودم، که واقعا عجیب است که چگونه آن روح، از آن باغ (چمنها) به آسمان رفت، در حالی که ملک (ملکوت یا عالم الهی) در آنجا بود.
هوش مصنوعی: با آهی سرد گفت که بر آن در قفلی وجود دارد که هیچکسی جز لطف و عنایت پادشاه (خدا یا عشق) نمیتواند آن را باز کند.
هوش مصنوعی: وقتی فریاد او را شنیدم، به عشق توجه کردم. چرا که اگر تو را نبینم، دل او چگونه آرام گیرد؟
هوش مصنوعی: عشق در پاسخ به من گفت که به حرفهای او اعتماد نکن. زیرا او در دل خود گنجی دارد، بنابراین تو چه چیزی را بهدست آوردی که بخواهی او را فریب بدهی؟
هوش مصنوعی: وقتی این را شنیدم، گفتم تو عجیبی و یا او (عشق) که در اینجا به جز مریدی (پیرو) هزاران حال عجیب را نمیآفریند.
هوش مصنوعی: ای عشق، عاشقان و مسافران روح را شاد و خوشحال کن، زیرا هزار روز مانند عید است و باید از آن لذت برد.
هوش مصنوعی: تو مانند یوسف زیبا هستی که از روی ناز و بیخیالی به عرصه آمدی و حالتی کردی که دل عاشقان را به دست آوردی.
هوش مصنوعی: اگرچه تو خاموش هستی و هیچ نمیگویی، اما طرب و شادابی را داری و به صورت آزادانه و بدون قید و شرط بیان میکنی. در چنین وضعیتی، تو مثل بایزید (بایزید بسطامی، عارف بزرگ) به شکلی بیپروا و شگفتانگیز سخن میگویی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.