ای آنک تو خواب ما ببستی
رفتی و به گوشهای نشستی
اندر دلم آمدی چو ماهی
چون دل به تو بنگرید جستی
چون گلشن نیستی نمودی
چون صبر کنیم ما به هستی
چون باشد در خمار هجران
آن روح که یافت وصل و مستی
آن خانه چگونه خانه ماند
کز هجر ستون او شکستی
پنداشتی ای دماغ سرمست
کز رنج خمار بازرستی
در عشق وصال هست و هجران
در راه بلندی است و پستی
از یک جهت ار چه حق شناسی
از ده جهت آب و گل پرستی
بسیار ره است تا به جایی
کاندر سوداش طمع بستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوقی گلایه میکند که خواب را از او گرفته و پس از جلوهای کوتاه در دل، گریخته است و جانِ چشیده از وصال را در خماری هجران رها کرده است. سپس سخن به خطاب با خود میگردد: عشق فراز و نشیب دارد، وصال و هجران با هم است، و تا وقتی دل از ده سو به آب و گل بسته است، تا رسیدن به مقصود راهی دراز باقی است.
هوش مصنوعی: ای کسی که خواب را از چشم ما گرفتی و بستی، خودت رفتی و در گوشهای پنهان نشستی.
هوش مصنوعی: مانند ماه به دلم درآمدی، اما همین که دل به تو نگاه کرد، گریختی و از دستش رفتی.
هوش مصنوعی: تو که گلزارِ نیستی و فنا را به ما نشان دادی، چگونه میتوانیم با هستیِ خود بسازیم و بر آن صبر کنیم؟
هوش مصنوعی: جانی که یک بار وصال و مستیِ آن را چشیده، در خماریِ جدایی چه حالی پیدا میکند؟ یعنی سخت پریشان و دردمند است.
هوش مصنوعی: خانهای که تو با جدایی ستونش را شکستی، دیگر چگونه خانه میماند؟ مقصود خانهٔ دل و وجود عاشق است که بی تو ویران است.
هوش مصنوعی: ای سرِ مست، گمان کردی که از رنجِ خماری رهایی یافتهای؟ چنین نیست و خمار باز سر میرسد.
هوش مصنوعی: در عشق هم وصال هست و هم جدایی، همانگونه که در هر راهی فراز و نشیب وجود دارد.
هوش مصنوعی: هرچند از یک جهت خداشناسی، از ده جهت هنوز به آب و گل، یعنی تن و دنیا، دل بستهای و آن را میپرستی.
هوش مصنوعی: تا رسیدن به جایی که در سودای آن آرزو بستهای، راهی بس دراز در پیش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای بار خدا به حق هستی
شش چیز مرا مدد فرستی
ایمان و امان و تن درستی
فتح و فرج و فراخ دستی
همچون سر زلف خود شکستی
آن عهد که با رهی ببستی
بد عهد نخوانمت نگارا
هرچند که عهد من شکستی
کس سیرت و خوی تو نداند
[...]
بر دیده ره خیال بستی
در سینه به جای جان نشستی
وز غیرت آنکه دم برآرم
در کام دلم نفس شکستی
مرهم به قیامت است آن را
[...]
ای هست کن اساس هستی
کوته ز درت درازدستی
ای آنک تو خواب ما ببستی
رفتی و به گوشهای نشستی
ای زنده کننده هر دلی را
آخر به جفا دلم شکستی
ای دل چو به دام او فتادی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.